Czym jest dystymia? Przyczyny, objawy i leczenie dystymii
Dystymia to przewlekła depresja o niewielkim nasileniu objawów, która u dzieci i młodzieży utrzymuje się przez co najmniej rok, u dorosłych natomiast, przez minimum dwa lata. Jest ona równoznaczna z jednostkami chorobowymi rozpoznawalnymi wcześniej jako depresyjne zaburzenia osobowości, depresja nerwicowa oraz przewlekłe stany depresyjno – lękowe.
Jak podają statystki, problem ten może dotyczyć około 5 procent populacji. Kobiety dotyka on 2 razy częściej niż mężczyzn.
Przyczyny dystymii
Dystymię zalicza się to kategorii zaburzeń afektywnych. Może być ona składową choroby afektywnej dwubiegunowej, a okresy zaostrzeń obniżonego nastroju określa się wówczas mianem „podwójnej depresji.”
Wyróżnia się także dystymię wtórną. U jej podłoża leżą wówczas przewlekłe choroby organiczne, jak padaczka skroniowa, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty, choroba Parkinsowa czy nowotwór.
Objawy dystymii
Do rozpoznania dystymii wystarczy rozpoznanie 3 z wymienionych poniżej objawów w przeciągu ostatnich dwóch lat. Okresy wyrównania mogą niekiedy trwać kilka tygodni, lecz są one oddzielone miesiącami obniżonego samopoczucia.
Do głównych objawów dystymii zalicza się:
- Zaburzenia snu
- Zaburzenia koncentracji
- Płaczliwość
- Obniżoną aktywność
- Małą wiarę w siebie
- Poczucie bezradności
- Wycofanie społeczne
- Obniżenie zainteresowania seksem
Leczenie dystymii
W leczeniu dystymii stosuje się dwie grupy leków:
- SSRI – inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, które podwyższają jej stężenie i uwrażliwiają komórkę nerwową na jej działanie.
- TLPD – trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne pobudzające układ noradrenergiczny i serotoninergiczny.
Dodatkowo, zastosować można kołdrę obciążeniową, która ułatwia wyciszenie się i zaśnięcie. Dzięki niej sen jest głębszy i spokojniejszy, a co za tym idzie – funkcjonowanie w dzień ulega znacznej poprawie.
