Monocyty – co to? Podwyższony poziom monocytów – dlaczego?

Monocyty to nasz duży sprzymierzeniec w walce o utrzymanie zdrowia organizmu. Czym są, jak powstają i co oznacza ich podwyższony poziom? Na te właśnie pytania odpowiem w dzisiejszym artykule.

Co to są monocyty?

Ludzka krew posiada wiele składowych, które podzielone zostały według najbardziej ogólnego kryterium na osocze i elementy morfotyczne krwi. Monocyty zaliczają się do tej drugiej grupy. Należą do leukocytów, czyli krwinek białych, które najogólniej rzecz ujmując zajmują się szeroko pojętą obroną organizmu przed infekcjami, czyli są częścią układu immunologicznego. Eliminowaniem konkretnej grupy patogenów zajmują się odpowiednio przystosowane do zwalczania tego „typu” infekcji białe krwinki. Monocyty to największe z nich, a przypisane im zadanie to pochłanianie i unicestwianie atakujących organizm bakterii oraz jego martwych komórek. Powstają one ze zróżnicowanych komórek macierzystych produkowanych w szpiku kostnym, czyli takich, które na skutek pewnych procesów nabrały cech, pozwalających im spełniać swoją funkcję.

Monocyty podwyższone

Norma monocytów zależna jest od wieku pacjenta i posiada następujące wartości:

  • 1 rok: 0,05-1,1 x 109/l
  • 4 lata: 0-0,8 x 109/l
  • 6 lat: 0-0,8 x 109/l
  • 10 lat: 0-0,8 x 109/l
  • Od 21 lat: 0-0,8 x 109/l

Podwyższona ilość monocytów to informacja o trwającej w organizmie infekcji, do której zwalczenia została wyprodukowana większa liczba komórek, mogących zaradzić problemowi. Najczęściej tymi chorobami są:

  1. zakażenia bakteryjne, wirusowe i pierwotniakowe,
  2. chłoniak Hodgkina,
  3. wrzodziejące zapalenie jelita grubego,
  4. choroba Leśniowskiego-Crohna,
  5. poalkoholowe uszkodzenie wątroby,

Podwyższony poziom monocytów może też utrzymywać się długi czas po przebytych infekcjach, a także po operacji usunięcia śledziony. W pierwszym przypadku jest to wynikiem „nadprodukcji” tych komórek przez organizm w czasie infekcji. Poziom ten opadnie po pewnym czasie, ponieważ długość życia monocytów to od 3 do 5 dni. W drugim wypadku, czyli po operacji usunięcia śledziony, monocytów we krwi jest tak dużo z uwagi na to, że organizm nie jest w stanie na bieżąco ich usuwać, ponieważ pozbawiono go organu, który docelowo zajmuje się niszczeniem niepełnowartościowych składników krwi.