Terapia przez zabawę, czyli jak leczyć zaburzenia integracji sensorycznej

Terapia poprzez zabawę – tak popularnie nazywa się metodę leczenia zaburzeń integracji sensorycznej. Dla osiągnięcia lepszych efektów często wspiera się ją, wykorzystując dodatkowe akcesoria terapeutyczne, np. kołdry obciążeniowe. 

Zaburzenia integracji sensorycznej polegają na niepoprawnym odbiorze bodźców zewnętrznych. U ich podłoża nie leżą nieprawidłowości w działaniu zmysłów, a dysfunkcje układu nerwowego. Mogą one się pojawić na skutek zmian genetycznych, podczas ciąży, porodu lub w wyniku dostarczania nieodpowiedniej ilości wrażeń w początkowych miesiącach życia dziecka.

Integracja sensoryczna rozwija się do siódmego roku życia. Jej dysfunkcje daje się zauważyć w niemowlęctwie lub dopiero w wieku szkolnym – wówczas to nauczyciele często zwracają uwagę rodziców na nieprawidłowości w rozwoju dziecka. Są to m.in. trudności z piciem, żuciem i przełykaniem, niechęć do wykonywania czynności higienicznych, problemy z utrzymaniem równowagi, kłopoty z czytaniem i pisaniem.

Im szybciej wdrożona zostanie terapia, tym większe szanse dziecka na osiągnięcie sprawności. Prowadzona pod okiem specjalistów powinna być indywidualnie dostosowana do potrzeb pacjenta. Jej cechą wspólną jest rozwój poprzez zabawę. Polega na podejmowaniu przez dziecko różnych, przyjemnych dla niego aktywności ruchowych: huśtaniu, skakaniu. Terapeuci wykorzystują w swojej pracy takie akcesoria, jak: deskorolki, drabinki, trampoliny. Tym sposobem dostarcza się dziecku mnóstwo frajdy, ale przede wszystkim poprawia organizację jego układu nerwowego, usprawnia funkcje poznawcze, zmienia zachowania w zakresie motoryki i kontroli emocji.

Jako wsparcie procesu terapeutycznego często stosuje się kołdry obciążeniowe, które za pomocą głębokiego nacisku stymulują układ proprioceptywny, odpowiedzialny za właściwy odbiór i porządkowanie bodźców zmysłowych. Dodatkowo ograniczają impulsywne zachowania, uspokajają i wyciszają.