Szkarlatyna – co to, jak wygląda? Objawy, kiedy i jak długo zaraża?

Zaliczana jest do chorób zakaźnych, natomiast wywołują ją niektóre szczepy paciorkowców (produkujące toksynę bakteryjną). Natomiast same paciorkowce potrafią wywołać między innymi anginę. Do zarażenia dochodzi drogą kropelkową, ale bardzo często również za pomocą przedmiotów czy pokarmów, które zostały zarażone przez chorego. Jeżeli chodzi o źródło zakażenia, to jest nim chory na płonicę lub anginę. Czas wylęgu choroby to do 5 dni.

Co to jest szkarlatyna?

Bardzo często nazwana jest płonicą i zaliczana jest do najczęstszych chorób zakaźnych, które występują u dzieci. Oczywiście zachorować mogą także osoby dorosłe. Najbardziej narażone są osoby, które przebywają w dużych skupiskach, ale sprzyjająca jest także pora roku taka jak jesień czy zima.

Jak wygląda szkarlatyna?

Szkarlatyna objawia się wysypka plamista, która obejmuje praktycznie całe ciało. Skóra staje się szorstka, natomiast same plamy blakną pod wpływem nacisku.

Szkarlatyna objawy

Niezwykle interesujące jest to, że choroba atakuje nagle i rozpoczyna się od bardzo wysokiej gorączki, która może sięgać nawet 40°C, najczęściej towarzyszą jej bóle głowy, ale również pojawiają się dreszcze. Kolejnymi objawami, które bardzo często się pojawiają się wymioty, bóle brzucha, gardła. Kolejnymi objawami są plamy, które pojawiają się po niecałej dobie. Ich cechą charakterystyczną jest to, że przy dotyku stają się blade. Natomiast sama skóra jest niezwykle szorstka, co powoduje ogromny dyskomfort.

Szkarlatyna, kiedy zaraża?

Szkarlatyna zaraża w momencie w którym spotykamy osobę chorą na anginę lub płonicę. Przede wszystkim do zakażenia dochodzi drogą kropelkową, ale bardzo często również za pośrednictwem przedmiotów, które osoba chora dotykała. Dlatego istotną kwestią jest tutaj wietrzenie nie tylko pomieszczenia, w którym przebywa osoba chora, ale całego mieszkania czy domu. Ponadto zaleca się utrzymywanie całego otoczenia w możliwie najczystszych warunkach.

Szkarlatyna jak długo zaraża?

Tutaj zdania są podzielone, jednak najczęściej uznaje się, że zarażenie może nastąpić do doby po podaniu skutecznego antybiotyku. Oznacza to, że w momencie zastosowania leczenia, jeszcze przed dobę należy powstrzymywać się przez kontaktami  z innymi osobami. Oczywiście prawdą jest, że nie tylko sam człowiek jest źródłem zarażenia, ponieważ przedmioty, których dotykał czy jedzenie, które przygotowywał także. Dlatego mimo wszystko należy zachować wszelkie środki ostrożności.

Niestety mimo starań specjalistów, nie udało się jeszcze wynaleźć szczepionki przeciw tej chorobie. Co więcej, może ona nawracać, dlatego na każdym kroku należy zadbać o swoją higienę i wystrzegać się miejsc, które są jej pozbawione.

Szkarlatyna u dzieci

Szkarlatyna rozpoczyna się od bardzo wysokiej gorączki, które towarzyszy ogólne osłabienie, bóle głowy i dreszcze. Czasami może pobolewać również brzuch czy gardło, a węgły chłonne mogą stać się bardziej widoczne. Natomiast po 12 godzinach, czasami nawet po 36 godzinach pojawia się plamista wysypka, która obejmuje nie tylko okolice tułowia, ale również brzuch, kończyny czy pachwiny. Skóra staje się niezwykle szorstka w dotyku, natomiast plamy pod uciskiem bledną. Po kilku dniach następuje bardzo intensywne łuszczenie, które widoczne jest szczególnie mocno na błonach śluzowych w jamie ustnej. Same brodawki posiadają stan zapalny, o czym świadczy ich intensywny czerwony kolor.

Szkarlatyna u dorosłych

W przypadku zachorowania u osób dorosłych można spodziewać się znacznie bardziej nasilonych objawów. Oczywiście można zauważyć, że objawy choroby są podobne do tych, które występują u dzieci. Jednak źle leczona bądź też zbyt późno rozpoczęty proces leczenia może prowadzić do rozwoju bardzo poważnych stanów zapalnych, a nawet do zaburzenia funkcjonowania różnych organów.

Szkarlatyna leczenie

Przede wszystkim czas odgrywa tutaj kluczową rolę. Ponieważ już przy wystąpieniu pierwszych objawów należy zgłosić się do lekarza rodzinnego bądź też pediatry. Najczęściej do diagnozy dochodzi po wykonaniu wymazu z gardła, ponieważ za jego pomocą udaje się potwierdzić, obecność paciorkowca z grupy A. Badanie wykonuje się to badanie w momencie, w którym objawy są niecharakterystyczne i bardzo trudno jest określić, czy dotyczą tej konkretnej choroby. Ponadto dodatkowymi badaniami, które bardzo często są zalecane, można potwierdzić wstępna diagnozę. Zaliczamy do nich morfologie krwi obwodowej, sprawdzenie OB.

Sam proces leczenia opiera się na podawaniu penicyliny bądź też jej pochodnych. Z uwagi na fakt, że choroba zaliczana jest do zakaźnych, należy pozostawać w domu i odpoczywać, by nie zarażać innych osób. Niezwykle istotne jest, że kuracji pod żadnym pozorem nie można przerywać, nawet jeśli objawy pozornie staną się niewidoczne.