Kryteria diagnostyczne ADHD według ICD10

Warto wiedzieć, że ADHD, czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi to w polskiej nomenklaturze jedno z tłumaczeń skrótu wywodzącego się z języka angielskiego Attention Deficit Hyperactivity Disorder. Równorzędnie można spotkać się z nazwami zespół nadpobudliwości ruchowej (psychoruchowej), jak również określeniem zespół zaburzeń hiperkinetycznych, o którym poniżej.

ICD-10 – jakie kryteria ADHD?

Do diagnozy ADHD, a jednocześnie zespołu zaburzeń hiperkinetycznych potrzebne jest występowanie określonych objawów w konkretnej częstotliwości.

Brak uwagi – 6 z poniższych symptomów musi występować przez co najmniej 6 miesięcy:

• niezwracanie uwagi na błędy popełniane w szkole czy pracy,
• niepowodzenia w utrzymaniu uwagi podczas zabawy,
• dziecko wydaje się nie słyszeć, co zostało do niego powiedziane,
• problemy w postępowaniu według instrukcji,
• trudności w organizacji zadań oraz aktywności,
• gubienie rzeczy,
• unikanie lub niechęć do wykonywania zadań,
• trudności w koncentracji uwagi przez zewnętrzne bodźce,
• zapominanie.

Nadmierna aktywność – 3 z poniższych symptomów musi utrzymywać się przez co najmniej 6 miesięcy:

• niespokojne ruchy rąk i stóp,
• opuszczanie miejsca siedzenia w klasie,
• wtrącanie się w rozmowy oraz sytuacje,
• hałaśliwość w zabawie,
• posiadanie utrwalonego wzorca nadmiernej aktywności ruchowej.

Impulsywność – co najmniej 1 z poniższych symptomów musi występować przez co najmniej 6 miesięcy:

• udzielanie odpowiedzi przed skończeniem pytania,
• brak umiejętności czekania na swoją kolej,
• przerywanie innym oraz przeszkadzanie,
• gadatliwość.

Co więcej, w ocenie ICD-10 początek zaburzenia nie może wystąpić później niż w wieku 7 lat, a powyżej spełnione kryteria muszą występować zarówno w szkole, jak i w domu oraz w innych okolicznościach, gdzie dokonuje się obserwacji dzieci.