Zespół Downa to nie wyrok

Zespół wad wrodzonych różnego stopnia, który nazywamy zespołem Downa to zawsze ogromna obawa dla rodziców, którzy zastanawiają się, jak będzie wyglądać przyszłość ich dziecka. Prawda jest jednak taka, że większość osób dotkniętych tym schorzeniem dzielnie daje sobie radę z otaczającą ich rzeczywistość. Prawdą jest jednak fakt, że często jest to zasługa ich wychowania.

Oczywiste jest to, że z zespołu Downa wynikają ograniczenia, które sprawiają, że życie takiej osoby nie przypomina codzienności zdrowych dorosłych. Warto jednak pamiętać, że jeżeli mamy do czynienia z osobą o lekkim lub średnim stopniu upośledzenia to odpowiednie nakierowanie jej, wzbudzenie poczucia własnej wartości i wychowanie wśród zdrowych osób może skutkować dużą jej samodzielnością. Bardzo ważna jest tutaj empatia, cierpliwość, okazywanie miłości. Podobnie jak wybieranie miejsc, gdzie dziecko z zespołem Downa będzie czuło się akceptowane i nie będzie skazane na życie w strachu. Niestety odmienność wciąż budzi niezdrowe emocje, niekiedy prowadzące nawet do agresywnych zachowań, dlatego rodzice i opiekunowie dzieci z zespołem Downa powinni wybierać sprawdzone placówki, które zapewnią maluchom odpowiednie warunku rozwoju.

Również wchodzenie w dorosłość powinno się wiązać z wybieraniem takich miejsc dla osoby z zespołem Downa, w których będzie mogła się swobodnie odnaleźć. Nie brakuje specjalnych zakładów pracy chronionej, gdzie upośledzone osoby z powodzeniem mogą pracować, dodatkowo nawiązując nowe znajomości czy społeczne umiejętności. Zawsze w rozmowach z osobami dotkniętymi tego rodzaju niepełnosprawnością trzeba stawiać na szczerość i fakty. Dzięki temu zapobiegniemy wielu rozczarowaniom i pretensjom wobec nas, że świat okazał się nie taki, jakim go przedstawialiśmy.

Wdrażanie w rzeczywistość powinno następować stopniowo, aby nie obciążać osoby z zespołem Downa zbyt wieloma emocjami, czy natłokiem informacji. Oczywistym jest, że pierwszą myślą opiekuna zawsze jest przede wszystkim chronienie tak bezbronnej istoty. Pamiętajmy jednak, że zespół Downa to naprawdę nie wyrok i przy odpowiednim podejściu da się przygotować chorego do niemal samodzielnego życia w społeczeństwie.