Skąd się bierze padaczka u dzieci?
Mimo tego, że z padaczką można żyć, to jednak nie można umniejszać zagrożenia, jakie przynoszą ze sobą epileptyczne ataki. Zwłaszcza, jeżeli mówimy o maluchach dotkniętych tą uciążliwą chorobą. Skąd tak naprawdę bierze się padaczka u dzieci? I jak z tym neurologicznym zaburzeniem walczyć u najmłodszych pacjentów?
Objawy epilepsji, mimo tego, że najczęściej ujawniają się przed ukończeniem 20 roku życia, mogą pojawić się w każdym wieku i dotyczą nawet niemowląt. Zaburzenia w pracy neuronów, powodujące nieprawidłowe wyładowania w mózgu, nazywane napadami epileptycznymi u dzieci mogą mieć różną postać. Niektóre dzieci dotknięte są ciężkim zespołem padaczkowym, ale w zdecydowanej większości są to kolejne objawy poważnego uszkodzenia mózgu. Innych dotyczy tzw. padaczka rozwojowa, która pojawia się np. w dzieciństwie by zupełnie zniknąć jakiś czas później. U dzieci mogą również występować tzw. łagodne padaczki, które pojawiają się u ok. 25% chorych dzieci.
Jakie są przyczyny występowania epilepsji u dzieci? Możemy je podzielić na genetyczne oraz nabyte. W pierwszej kolejności dziecko dziedziczy chorobę po swoich rodzicach lub członkach rodziny, ponieważ występuje u niego tzw. dziedziczna predyspozycja. Z drugiej strony, jeżeli mówimy o przyczynach nabytych mogą nimi być różnego rodzaju choroby, zarówno zapalenia, choroby metaboliczne lub naczyniowe. Przyczyną może się także okazać np. mechaniczne uszkodzenie głowy, o które nietrudno np. w przypadku nadpobudliwych dzieci. Etiologia epilepsji, zarówno u dzieci, jak i dorosłych, jest bardzo złożona, dlatego najczęściej padaczkę określa się, jako chorobę o nieznanej przyczynie.
Dzieci dotknięte chorobą, ale prawidłowo zdiagnozowane, mają duże szanse na normalne funkcjonowanie, wyłączając oczywiście ciężkie odmiany choroby. Odpowiednie leczenie, łagodzenie objawów oraz monitorowanie choroby będą postawą w procesie leczenia. Również dbałość o bezpieczeństwo malucha w czasie napadu będzie kluczowym elementem oraz odpowiedzialnym zadaniem rodziców i opiekunów.
Przeczytaj więcej – Co to jest padaczka?
Może to Ci się spodoba
Naprzemienna hemiplegia dziecięca
Naprzemienna hemiplegia dziecięca, ang. alternating hemiplegia of childhood, AHC, to rzadko występująca choroba neurologiczna, często mylona z padaczką lekooporną, ciężkimi migrenami i mózgowym porażeniem dziecięcym. Najczęściej jest spowodowana mutacjami w
Autyzm dziecięcy
Autyzm dziecięcy (syn. zespół Kannera, ang. childhood autism, łac. autismus infantum; F84.0) jest całościowym zaburzeniem rozwoju. Najczęściej jest rozpoznawany u dzieci, a jego rozpowszechnienie oszacowano na: 1: 1000 zdrowych dzieci. Uważa się że
Choroba Taya-Sachsa (postać niemowlęca)
Choroba Taya-Sachsa to bardzo rzadko występująca w populacji ogólnej choroba spichrzeniowa. W jej przebiegu dochodzi do nieprawidłowego gromadzenia się gangliozydu GM2 komórkach mózgowych, co doprowadza do zaburzeń rozwojowych i neurologicznych.
Jak ułatwić codzienność dziecku z ADHD
Co zrobić, by ułatwić codzienność dziecku z ADHD? Dzieci z ADHD cierpią przede wszystkim na nadpobudliwość i problemy z koncentracją. Z tego powodu warto zadbać o to, by w ich
Tylko mleko matki zapewnia optymalne odżywienie niemowlęcia
Odpowiednie odżywianie w ciągu trzech pierwszych lat życia kształtuje zdrowe nawyki żywieniowe na przyszłość, zapewnia prawidłowy rozwój dziecka i zapobiega wielu chorobom dietozależnym. Jedynym pokarmem, jaki zapewnia optymalne odżywienie malucha, jest mleko
Botulizm dziecięcy – Czym jest, jakie objawy i leczenie?
Botulizm dziecięcy jest stanem chorobowym występującym na ogół u niemowląt. Rozwija się po spożyciu miodu, który zawiera przetrwalniki toksyny botulinowej, czyli jadu kiełbasianego. Objawami wskazującymi na botulizm są zaparcia, wiotkość
Zespół Retta – przyczyny, objawy i leczenie
Nieprawidłowy przebieg rozwoju psycho-ruchowego u dziecka jest charakterystyczny dla różnych zaburzeń chromosomalnych i chorób genetycznych. Pojawienie się niepokojących zmian w zachowaniu dziecka skłania rodziców do poszukiwania przyczyn tego stanu. Wystąpienie
Codzienność dziecka z zespołem Downa
Zespół Downa to nic innego, jak intelektualna i fizyczna niepełnosprawność. Może występować zarówno w stopniu lekkim, jak i ciężkim, co znacznie determinuje całe życie osoby dotkniętej tym zespołem. Dziecko z
Ćwiczenia w zaburzeniach integracji sensorycznej
Trudności ze strony integracji sensorycznej są dużym obciążeniem dla każdego malucha. W niektórych wypadkach jego codzienność staje się momentami nie do zniesienia, co przekłada się również na samopoczucie rodziców i
Rodzina, szkoła i poza domem. Jak pomóc dziecku z zespołem Touretta
Zespół Tourette’a rzadko kiedy posiada nasilone objawy. Jeśli chodzi więc o te o mniejszej intensywności, chorym nie podaje się środków farmakologicznych. Wystarczająca okazuje się psychoterapia, terapia behawioralna, ale przede wszystkim
Olej z czarnuszki na odporność dla dzieci, jaki ma wpływ?
Odporność u dzieci przed różnymi chorobami, to konieczność o jaką powinien zadbać każdy odpowiedzialny rodzic. Niestety w niektórych przypadkach opiekunowie nie potrafią im tego zapewnić, podając preparaty które po prostu
Brzydkie słowa u dzieci. Jak sobie radzić?
Nie wszystkie złe zachowania u dzieci wywodzą się z tego, że są one niegrzeczne czy nieposłuszne. Wiele z tych zachowań jest działaniem pod wpływem emocji, a niejednokrotnie dzieci nie są
ADHD. Jak wspierać leczenie w domu?
Obok farmakoterapii i psychoterapii warto wypróbować dodatkowe metody łagodzące objawy zespołu hiperkinetycznego, ADHD. Jednym z takich sposobów jest dostarczanie organizmowi składników naturalnych, które minimalizują dolegliwości związane z ADHD. Takie działanie
Jak zaprogramować w dziecku zdrowe nawyki żywieniowe?
Każdy rodzic pragnie szczęśliwego i zdrowego życia dla swojej pociechy. Niektórzy jednak zatracają się w tym, co dla malucha najlepsze, jeżeli chodzi o jego żywienie. A przecież największym prezentem, jaki
Jak pomagać dziecku z Zespołem Tourette’a?
Zespół Tourette’a jest zaburzeniem o podłożu neurologicznym, które polega na wykonywaniu częstych i niekontrolowanych tików. Pojawieniu się Zespołu Tourette’a nie są winni ani rodzice, ani dzieci. Ci pierwsi nie powinni
