Botulizm dziecięcy – Czym jest, jakie objawy i leczenie?

Botulizm dziecięcy – Czym jest, jakie objawy i leczenie?

Botulizm dziecięcy jest stanem chorobowym występującym na ogół u niemowląt. Rozwija się po spożyciu miodu, który zawiera przetrwalniki toksyny botulinowej, czyli jadu kiełbasianego. Objawami wskazującymi na botulizm są zaparcia, wiotkość ciała, opadanie powiek, poszerzenie źrenic i rozdrażnienie. Botulizm dziecięcy diagnozowany jest zwykle w pierwszych dniach – do roku życia, ale występuje bardzo rzadko.

Clostridium botulinum

Bakteria Clostridium botulinum, czyli laseczka jadu kiełbasianego, po wniknięciu do organizmu blokuje wydzielanie nauroprzekaźnika, jakim jest acetylocholina, z zakończeń nerwów ruchowych. Skutkiem tego jest wiotkie porażenie mięśni, a także  pogorszenie funkcjonowania układu wegetatywnego. Poprzez zaburzenie pracy układu wegetatywnego dochodzi m.in. do zaparć, rozszerzenia źrenic czy wysuszenia śluzówek. Dziecko zakaża się drogą pokarmową.

Przetrwalniki Clostridium botulinum dostają się do jelita grubego, gdzie dochodzi do kolonizacji przez bakterie. Z powodu jeszcze niedostatecznie rozwiniętej i ustabilizowanej flory bakteryjnej u noworodków i niemowląt, laseczki mają dobre warunki do namnażania się. U osób dorosłych bakterie te nie zasiedlają jelit, z uwagi na rozwiniętą już florę jelitową.

Objawy botulizmu dziecięcego

Jak wspomniano wcześniej, do zachorowań dochodzi w pierwszym roku życia dziecka. Zwykle botulizm diagnozowany jest między 3 a 20 tygodniem życia. Objawy mogą być mylnie zdiagnozowane jako zwykłe zatrucie pokarmowe, co też opóźnia wdrożenie odpowiedniego leczenia.

Do pierwszych objawów botulizmu dziecięcego, które występują w ciągu kilku dni, do kilku tygodni od spożycia miodu, zalicza się:

  • zaparcia,
  • osłabienie mięśni,
  • trudności w ssaniu,
  • stłumiony płacz,
  • mała ruchliwość dziecka.

W cięższych przypadkach pojawiają się trudności w oddychaniu i niewydolność oddechowa. Ponadto można zaobserwować objawy wegetatywne, jak suchość i zaczerwienienie gardła, poszerzenie źrenic. Dzieci mogą być rozdrażnione.

Diagnoza opiera się na wyhodowaniu z próbki stolca bakterii odpowiedzialnych za infekcję. Jeśli zaparcie uniemożliwia jej pobranie, wówczas wykonywana jest wlewka doodbytnicza, a woda która zostanie wydalona, poddawana jest badaniom mikrobiologicznym. Ponadto istnieje możliwość wykonania badania krwi na obecność toksyny botulinowej. Dodatkowo, w celu oceny stanu mięśni i oznak botulizmu, przeprowadzana jest elektromiografia.

Leczenie botulizmu

Leczenie botulizmu dziecięcego odbywa się w szpitalu, zwykle na oddziale intensywnej terapii. Z wyboru wdraża się leczenie immunoglobuliną botulinową. Podaż antybiotyków nie przynosi poprawy i rozważa się je w określonych przypadkach. Należy też zadbać o wsparcie żywieniowe: dojelitowe lub pozajelitowe, by przeciwdziałać niedożywieniu dziecka. Na szczęście rokowanie w botulizmie dziecięcym jest dobre, a śmiertelność z jego powodu nie przekracza kilku procent wśród dzieci do 12. miesiąca życia.

Profilaktyka

Jedyną udokumentowaną przyczyną botulizmu dziecięcego jest spożywanie miodu, dlatego też zaleca się niepodawanie go dzieciom do 12. roku życia. Miód nie jest również zalecany w okresie noworodkowo-niemowlęcym, gdyż zawiera dużo cukrów prostych i substancji uczulających. Warto wspomnieć, że botulizmem nie można się zarazić od drugiego człowieka.

Poprzedni Leukocyty w moczu - Co to, jakie badania i jak leczyć?
Następny Choroba Taya-Sachsa (postać niemowlęca)

Może to Ci się spodoba

Choroby od A do Z 3 komentarze

Noworodek z zespołem Downa

W poprzednim tekście skupiliśmy się na wyglądzie oczu, ust, zębów oraz nosa niemowlaków z zespołem Downa. Czym jeszcze charakteryzują się maluchy cierpiące na trisomię 21 chromosomu? Uszy – w przypadku

Ciąża i Dziecko 3 komentarze

Zaburzenia integracji sensorycznej. Jak je rozpoznać?

W Polsce zaburzenia integracji sensorycznej są znane od lat 90, choć na świecie diagnozuje się je od lat 60. Co należy o nich wiedzieć? Integracja sensoryczna to umiejętność odbierania i

Ciąża i Dziecko 8 komentarzy

Olej z czarnuszki – 5 sposobów jak podawać dziecku

Sposobów, by ten innowacyjny preparat w pełni wykorzystać jest wiele. Są to różnego rodzaju syropy, soki, miody połączone z czarnuszką, czy nawet kaszą albo mlekiem. Zazwyczaj dzieje się tak, że

Nerwica 4 komentarze

Nerwica w trakcie ciąży

Nerwica to zaburzenie nieobce wielu przyszłym mamom. Ich lęki mogą dotyczyć między innymi tego, czy dobrze sprawdzą się w nowej roli i czy ich pociecha urodzi się zdrowa. Dla wielu

Ciąża i Dziecko 2 komentarze

Dlaczego chłopcy częściej cierpią na autyzm?

Jak pokazują badania, niski poziom estrogenu może być odpowiedzialny za podwyższone ryzyko zachorowania na zaburzenia ze spektrum autyzmu pośród chłopców. Naukowcy z amerykańskiego Uniwersytetu Georgia Regents, udowodnili, iż osoby autystyczne

Ciąża i Dziecko 8 komentarzy

Przyczyny, objawy i leczenie pieluszkowego zapalenia skóry

Pieluszkowe zapalenie skóry jest popularną dolegliwością dotykającą małe dzieci. Jej pojawianie się wiąże się z faktem, że delikatna skóra malucha jest nieustannie narażona na kontakt z czynnikami drażniącymi zawartymi w

Ciąża i Dziecko 2 komentarze

ADHD – jak pomóc maluchowi w panowaniu nad sobą

Nadpobudliwość, która jest nieodłącznym element zaburzeń związanych z ADHD czyli zespołu nadpobudliwości z deficytem uwagi, jest jednym z najtrudniejszych problemów do ujarzmienia. Bardzo często zmęczeni zachowaniem dziecka rodzice najzwyczajniej w

Ciąża i Dziecko 2 komentarze

Rodzina, szkoła i poza domem. Jak pomóc dziecku z zespołem Touretta

Zespół Tourette’a rzadko kiedy posiada nasilone objawy. Jeśli chodzi więc o te o mniejszej intensywności, chorym nie podaje się środków farmakologicznych. Wystarczająca okazuje się psychoterapia, terapia behawioralna, ale przede wszystkim

Ciąża i Dziecko 2 komentarze

Zespół Downa a deficyt integracji sensorycznej

U dzieci z zespołem Downa występują deficyty integracji sensorycznej. Niewłaściwa organizacja wrażeń zmysłowych to poważny problem, który wymaga szczególnego rodzaju uwagi oraz odpowiedniej pomocy. Gdy odbieranie, przekazywanie i przetwarzanie bodźców

Ciąża i Dziecko 2 komentarze

Mózgowe porażenie dziecięce

Mózgowym porażeniem dziecięcym (łac. paralysis cerebralis infantum, PCI, choroba Little’a, MPD) nazywamy zespół zaburzeń neurologicznych, który wynika z uszkodzenia mózgu w okresie prenatalnym, okołoporodowym lub pourodzeniowym. Jest najczęstszą przyczyną niepełnosprawności

Ciąża i Dziecko 4 komentarze

Czy niemowlęta mogą cierpieć na nerwicę?

U maluchów w wieku niemowlęcym nie ma możliwości zdiagnozowania zaburzeń nerwicowych. Przejawiane przez nich lęki często stanowią element ich normalnego rozwoju. Przejawiają one lęki społeczne, przed hałasem, dziwnymi dźwiękami czy

Ciąża i Dziecko 4 komentarze

Czym jest cukrzyca ciężarnych?

Cukrzyca ciężarnych to stan rozpoznawany najczęściej między 24 a 28 tygodniem ciąży, który w większości przypadków mija po porodzie. Dotyczy on około 2-3 procent wszystkich ciężarnych i jest uznawany za

Ciąża i Dziecko 4 komentarze

Wspólny kalendarz rodzinny pozwala uporządkować plany i obowiązki każdej osoby

Planowanie zajęć i obowiązków ułatwia rodzicom codzienną logistykę, pozwala uniknąć konfliktów, a dzieci uczy dyscypliny i samodzielności. Warto więc wykształcić taki nawyk wśród swoich najbliższych. Specjalny organizer może bowiem stać się rodzinnym

Ciąża i Dziecko 6 komentarzy

Brzydkie słowa u dzieci. Jak sobie radzić?

Nie wszystkie złe zachowania u dzieci wywodzą się z tego, że są one niegrzeczne czy nieposłuszne. Wiele z tych zachowań jest działaniem pod wpływem emocji, a niejednokrotnie dzieci nie są

Ciąża i Dziecko 3 komentarze

Zespół Downa – jak wyposażyć sypialnię malca

Aranżacja sypialni dla naszej pociechy to zawsze ogromna radość zarówno dla niej samej, jak i rodziców. Wybieranie słodkich poduszek, funkcjonalnych mebli czy kolorowych dodatków przeważnie opiera się na guście dorosłych

11 komentarzy

  1. Antek.k
    09 czerwca, 12:30 Odpowiedz
    Dobrze, że można całkowicie zapobiec tej chorobie. Miód nie jest niezbędny do życia, więc lepiej go całkowicie ograniczyć, przynajmniej we wczesnym okresie życia dziecka.
    • Julita43
      15 czerwca, 10:23 Odpowiedz
      Też jestem tego zdania. Nie podaję go dziecku, wolę przeczekać. Są inne źródła witamin, które można podawać dziecko we wczesnym okresie dzieciństwa.
  2. Ewa
    09 czerwca, 22:08 Odpowiedz
    Ja podaję dziecku sporadycznie miód. Jednak nigdy nie słyszałam o takim pojęciu jak botulizm. Dziękuję za artykuł.
  3. Nina
    10 czerwca, 15:04 Odpowiedz
    Do tej pory znałam miód jako składnik sprzyjający zdrowiu, wspomaga m. in. odporność. Nie wiedziałam, że ma również działanie szkodliwe dla organizmu.
    • Emilian
      18 czerwca, 15:06 Odpowiedz
      Szkodliwa jest botulina, która uwalnia się podczas spożycia miodu. Dla nastolatków i dorosłych miód nie niesie żadnego ryzyka. Jedynie u dzieci trzeba go wyeliminować z diety.
  4. roof
    11 czerwca, 21:26 Odpowiedz
    Interesujący artykuł, nie słyszałem o podobnej chorobie. Wprawdzie nie mam dzieci, więc pewnie nie wykorzystam tych informacji, ale moja ciekawość została zaspokojona.
    • Anna.J
      22 czerwca, 13:05 Odpowiedz
      Ja mam dzieci a również o botulizmie nie słyszałam. Ale tyle jest tych chorób dziecięcych, że nie ma się co dziwić. W każdym razie moje dzieci nie chorowały na nic podobnego.
  5. Natalia.D
    12 czerwca, 05:04 Odpowiedz
    To niestety prawda. Po spożyciu miodu bakterie w nim zawarte się uaktywniają i zaczynają produkować botuline, co prowadzi do skurczy mięśni.
  6. Paulinaa
    13 czerwca, 21:13 Odpowiedz
    Nieprawdopodobne, ile te małe, niczego winne dzieci muszą znosić. Tyle chorób... o tej nawet nie słyszałam.
  7. Mirek.D
    16 czerwca, 17:25 Odpowiedz
    Też tak myślę, trzeba uważać na każdym kroku, bo tyle jest chorób dziecięcych. Jak pokazuje botulizm, nawet nieświadomie można doprowadzić do choroby dziecka, bo również nie słyszałam o tym.
  8. Vanessa
    18 czerwca, 23:15 Odpowiedz
    Nie rozumiem jak to w końcu jest, czy botulizm pojawia się i jest diagnozowany w 1 roku życia? Czy może występować też w okresie dzieciństwa, do 12 roku życia?

Zostaw odpowiedź