Jak rozpoznać zespół aspergera?
Najpierw pojawia się radość – bo dziecko rozwija się intelektualnie, szybko się uczy, ma wiele zainteresowań. Kiedy jednak trafia do grupy rówieśniczej rodzi się niepokój. Maluch ma bowiem kłopoty z komunikacją i społeczną integracją.
W takiej sytuacji lekarz może podejrzewać zespół Aspergera. Wystąpienie zaburzenia potwierdzą jednak dopiero specjaliści, przede wszystkim psychiatra i psycholog. Przed postawieniem diagnozy prawdopodobnie okaże się konieczne wykonanie dodatkowych badań: neurologicznych, logopedycznych, integracji sensorycznej. Dysfunkcja przejawia się bowiem na wielu, różnych płaszczyznach.
Jest jednym z kilku zaburzeń zaliczanych do spektrum autyzmu.Od samego autyzmu różni się jednak prawidłowym rozwojem poznawczym i większym zainteresowaniem światem zewnętrznym. Jak zatem rozpoznać zespół Aspergera?
Objawy zespołu Aspergera
Jako że dotyczy on przede wszystkim problemów z komunikacją, warto przyjrzeć się funkcjonowaniu dziecka w grupie rówieśniczej i jego relacjom z ludźmi. Wskazówką do zdiagnozowania zaburzenia mogą być trudności z zabawą z dziećmi, nieprzestrzeganie zasad społecznych, brak empatii i zainteresowania uczuciami innych osób. Obok takiej zimnej postawy, pojawiają się jednak także silne emocje wywołane, wydawałoby się, błahymi sprawami.
Dziecko z zespołem Aspergera wyróżnia się spośród rówieśników pod wieloma względami. Wypowiada się w wyszukany sposób, przejawia nietypowe zainteresowania. Zdarza mu się jednak nie rozumieć przenośni i żartów. Unika abstrakcyjnych aktywności.
Działa zgodnie z ustalonym porządkiem dnia, trzyma się codziennych rytuałów. Negatywnie reaguje na odstępstwo od ustalonego rytmu życia. Niezaplanowane zdarzenia czy nieoczekiwana zmiana planów mogą wywołać u dziecka z zespołem Aspergera gniew, rozdrażnienie, niepokój, smutek.
Do tego dochodzą dysfunkcje na płaszczyźnie fizycznej. Chory ma trudności z koordynacją ruchową. Nieprawidłowo reaguje też na bodźce zmysłowe.
Podejrzenie zespołu Aspergera. Jak zareagować?
Pomimo czytelnych objawów zespół Aspergera jest wciąż rzadko diagnozowany, najczęściej u dzieci w wieku 7-8 lat. Wymienionych symptomów nie można lekceważyć. Ich wystąpienie powinno skłonić rodzica do konsultacji ze specjalistą. Odpowiednio wczesna reakcja pozwoli bowiem na podjęcie szybkiej terapii i złagodzenie oznak dysfunkcji w późniejszym życiu.
Może to Ci się spodoba
Rodzice, a ADHD dziecka
Każda dolegliwość dziecka jest dla jego rodziców ogromnym zmartwieniem i motywacją do działań, które mają na celu przyniesienie ulgi maluchowi. Nie inaczej ma się sytuacja, kiedy rodzice dowiadują się o
Dom też może być dobrym miejscem do narodzin dziecka
Porody domowe są coraz popularniejsze, ale nie powinny być one podyktowane jakąś modą czy trendem – mówi położna Jeannette Kalyta. Jej zdaniem w domu może rodzić kobieta, u której ciąża przebiegała fizjologicznie,
Codzienność z ADHD
Według statystyk nawet 16% uczniów może cierpieć na zespół nadpobudliwości z deficytem uwag, popularnie nazywany ADHD. Jak wygląda ich życie? Zarówno dla dzieci z ADHD, jak i ich rodziców codzienność
Jaki olej dla dziecka, niemowlaka i dlaczego warto wprowadzić go do diety?
Tłuszcze są niezwykle ważnym składnikiem odżywczym, którego nie powinno zabraknąć w diecie dziecka już od samego początku. Zdrowy tłuszcz pomaga w rozwoju układu nerwowego, wspomaga prawidłowe widzenie oraz odporność. Warto
Depresja u dziecka?
Depresja przeważnie kojarzy się ze smutnym dorosłym, którego choroba ogranicza na tyle, że trudno jest mu walczyć z przeciwnościami losu, wpasować się w społeczeństwo czy po prostu cieszyć się życiem.
Botulizm dziecięcy – Czym jest, jakie objawy i leczenie?
Botulizm dziecięcy jest stanem chorobowym występującym na ogół u niemowląt. Rozwija się po spożyciu miodu, który zawiera przetrwalniki toksyny botulinowej, czyli jadu kiełbasianego. Objawami wskazującymi na botulizm są zaparcia, wiotkość
Badania prenatalne w diagnostyce zespołu Downa
Zespół Downa jest jednym z najcięższych uszkodzeń płodu. W związku z tym, niezbędne jest wykonywanie w ciąży badań prenatalnych mających na celu między innymi wykrycie tego zaburzenia. Pierwszy etap stanowią
Dzieci karmione piersią w przyszłości jedzą więcej warzyw i piją więcej wody
Dbałość o odpowiednie żywienie w pierwszych latach życia dziecka, w 1000 pierwszych dni, już od poczęcia, jest niezwykle istotna. Do ukończenia przez dziecko około 3 lat dochodzi do tzw. programowania metabolicznego organizmu oraz do rozwoju
ADHD – jak pomóc maluchowi w panowaniu nad sobą
Nadpobudliwość, która jest nieodłącznym element zaburzeń związanych z ADHD czyli zespołu nadpobudliwości z deficytem uwagi, jest jednym z najtrudniejszych problemów do ujarzmienia. Bardzo często zmęczeni zachowaniem dziecka rodzice najzwyczajniej w
Dyssomnie u dzieci – co to takiego?
Problemy ze snem u dzieci podzielić można na trzy główne typy: dyssomnie, parasomnie oraz zaburzenia medyczno – psychiatryczne. Czym objawiają się pierwsze z nich? Główne objawy dyssomni Pierwotna nadmierna senność
Mózgowe porażenie dziecięce
Mózgowym porażeniem dziecięcym (łac. paralysis cerebralis infantum, PCI, choroba Little’a, MPD) nazywamy zespół zaburzeń neurologicznych, który wynika z uszkodzenia mózgu w okresie prenatalnym, okołoporodowym lub pourodzeniowym. Jest najczęstszą przyczyną niepełnosprawności
Noworodek z zespołem Downa
W poprzednim tekście skupiliśmy się na wyglądzie oczu, ust, zębów oraz nosa niemowlaków z zespołem Downa. Czym jeszcze charakteryzują się maluchy cierpiące na trisomię 21 chromosomu? Uszy – w przypadku
Mucosolvan mini na ratunek małym dzieciom
Kaszel może być bardzo męczącą dolegliwością, która znacząco zaburza nasze codzienne funkcjonowanie. Niedogodności z nim związane jeszcze trudniej znieść dzieciom, które nie mają odpowiedniego wykształconego odruchu kasłania lub sił, by
Nerwica w trakcie ciąży
Nerwica to zaburzenie nieobce wielu przyszłym mamom. Ich lęki mogą dotyczyć między innymi tego, czy dobrze sprawdzą się w nowej roli i czy ich pociecha urodzi się zdrowa. Dla wielu
Wyznaczanie obowiązków dzieciom
Dostatecznie wielu rodziców nie wymaga od własnych dzieci udziału w codziennych obowiązkach domowych. Robią to w przekonaniu, że poradzą sobie zdecydowanie lepiej, a co więcej, nie będą przysparzać dziecku dodatkowych
2 komentarze
Beata
22 listopada, 10:39EWA
18 grudnia, 16:12