Czym jest dystymia? Przyczyny, objawy i leczenie dystymii

Dystymia to przewlekła depresja o niewielkim nasileniu objawów, która u dzieci i młodzieży utrzymuje się przez co najmniej rok, u dorosłych natomiast, przez minimum dwa lata. Jest ona równoznaczna z jednostkami chorobowymi rozpoznawalnymi wcześniej jako depresyjne zaburzenia osobowości, depresja nerwicowa oraz przewlekłe stany depresyjno – lękowe.

Jak podają statystki, problem ten może dotyczyć około 5 procent populacji. Kobiety dotyka on 2 razy częściej niż mężczyzn.

Przyczyny dystymii

Dystymię zalicza się to kategorii zaburzeń afektywnych. Może być ona składową choroby afektywnej dwubiegunowej, a okresy zaostrzeń obniżonego nastroju określa się wówczas mianem „podwójnej depresji.”

Wyróżnia się także dystymię wtórną. U jej podłoża leżą wówczas przewlekłe choroby organiczne, jak padaczka skroniowa, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty, choroba Parkinsowa czy nowotwór.

Objawy dystymii

Do rozpoznania dystymii wystarczy rozpoznanie 3 z wymienionych poniżej objawów w przeciągu ostatnich dwóch lat. Okresy wyrównania mogą niekiedy trwać kilka tygodni, lecz są one oddzielone miesiącami obniżonego samopoczucia.

Do głównych objawów dystymii zalicza się:

• Zaburzenia snu
• Zaburzenia koncentracji
• Płaczliwość
• Obniżoną aktywność
• Małą wiarę w siebie
• Poczucie bezradności
• Wycofanie społeczne
• Obniżenie zainteresowania seksem

Leczenie dystymii

W leczeniu dystymii stosuje się dwie grupy leków:

• SSRI – inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, które podwyższają jej stężenie i uwrażliwiają komórkę nerwową na jej działanie.
• TLPD – trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne pobudzające układ noradrenergiczny i serotoninergiczny.

Dodatkowo, zastosować można kołdrę obciążeniową, która ułatwia wyciszenie się i zaśnięcie. Dzięki niej sen jest głębszy i spokojniejszy, a co za tym idzie – funkcjonowanie w dzień ulega znacznej poprawie.