Schizofrenia – Co to, jakie są jej rodzaje i jak ją leczyć?

Schizofrenia – Co to, jakie są jej rodzaje i jak ją leczyć?

Schizofrenia postrzegana jest jako choroba psychiczna, kojarzona z wariactwem, a bardzo często mylona z rozdwojeniem jaźni. Prawdą jest, że jest to jednostka chorobowa, która zaburza proces prawidłowego myślenia, ale i postrzegania rzeczywistości. Zgodnie z najnowszymi wynikami badań u praktycznie wszystkich pacjentów dochodzi do tak zwanych urojeń. Czym się charakteryzują? Przede wszystkim są to nieprawidłowe osądy, ale i treści, które zakłamują fakty. Co więcej, nie znikają, nawet w sytuacji, gdy są przedstawiane dowody. Bardzo często dochodzi do omamów słuchowych, które objawiają się sytuacją, w której pacjent słyszy głos w swojej głowie i to on nakazuje mu pewne zachowania czy wciąż komentuje jego zachowanie. W efekcie dochodzi do różnego rodzaju sytuacji, w których pacjent ma trudności z rozeznaniem w tym, co jest prawdą, a co jedynie urojeniem.

Schizofrenia w ostatnim czasie zbiera prawdziwe żniwa, dotyka nie tylko osób w podeszłym wieku. Coraz częściej zapadają na nią nawet młode osoby w okolicy dwudziestego roku życia. Nie ma odgórnych wytycznych co do grupy zwiększonego ryzyka, ponieważ nie ma znaczenie ani płeć, ani wykształcenie, ani to, w jakim środowisku się mieszka. Zdaniem specjalistów to okres płodowy ma kluczowe znaczenie dla zwiększenia ryzyka zachorowania. Schizofrenia to przewlekła choroba, którą bezwzględnie należy leczyć. Wyróżnia się kilka typów, w zależności od konkretnego, należy zastosować odpowiednią terapię. Nieleczona prowadzi do rozpadu osobowości, dlatego właściwa diagnoza połączona z leczeniem jest koniecznością.

Schizofrenia paranoidalna co to?

Rodzaj choroby, który jest najczęściej spotykany, ponieważ u ponad połowy osób ze schizofrenią jest diagnozowany konkretnie ten.

Przyczyny – schizofrenia paranoidalna pojawia się z przyczyn genetycznych, jednak bardzo często spowodowana jest uszkodzeniem DNA lub czynnik środowiskowe. W przypadku tych ostatnich zaliczają się do nich: stres, zażywanie narkotyków i podobnych środków odurzających, ale również traumy z dzieciństwa. Ten rodzaj schizofrenii może pojawić się również jako powikłanie po chorobie zakaźnej.

Objawy schizofrenii pojawiają się powoli, bardzo często są wręcz niezauważalne dla otoczenia, jak i dla samego chorego. Jednocześnie należy zauważyć, że wraz z upływem czasu są one coraz bardziej uciążliwe i występują znacznie częściej. Co powinno wzbudzić niepokój? Przede wszystkim zmiany w zachowaniu chorego, który staje się podejrzliwy, nerwowy. Jest to spowodowane pojawieniem się głosów w głowie, które nie tylko komentują jego zachowanie, często rozkazują czy też przedstawiają się w formie dźwięków, szumów lub pisków. Bardzo często zdarza się, że objawy są zupełnie inne niż typowe, ponieważ dotyczą omamów węchowych, lub dotykowych, ale również i smakowych. Podejrzenia powinny wzbudzić sytuacje, w których chory twierdzi, że jest podsłuchiwany, padł ofiarą spisku, albo jest ciągle śledzony. Co ciekawe bardzo często osoba dotknięta tym typem schizofrenii uważa, że znajduje się w centrum zainteresowania całego otoczenia.

W przebiegu choroby mogą pojawić się różne urojenia, wśród tych najpopularniejszych można wyróżnić:

* urojenia wielkościowe – osoba chora jest przekonana o swojej nadrzędnej roli w danym społeczeństwie. Jest zdania, że ma wpływ na działanie i zachowanie innych, co bardzo często jest mylone z wybujałym ego.

* urojenia pieniactwa – niezależnie od sytuacji, na każdym kroku chory stawia siebie w roli ofiary.

* urojenia nasyłania myśli – osoba jest zdania, że działa według myśli innym. Uznaje, że nie ma władzy nad sobą, a jedynie jest wykonawcą zadań powierzonych w myślach przez osoby trzecie.

* urojenia odsłonięcia – chory posiada silne przekonanie o tym, że głosy w jego głowie przekazują myśli na głos, w tym również osobom trzecim. Tym samym wszyscy dowiadują się o jego myślach i czynach, a on sam nie jest w stanie nad tym w żaden sposób zapanować.

* urojenia hipochondryczne – osoba twierdzi, że jest chora. Najczęściej twierdzi, że dotknęła ją choroba typu nowotwór, AIDS, czy inna nieuleczalna choroba. Co więcej, diagnozuje u siebie wszystkie objawy związane z konkretną jednostką chorobową.

* urojenia nihilistyczne – chory uważa, że jego ciało znika, bardzo często uznaje, że jest martwy.

* urojenia erotyczne – osoba chora uważa się za obiekt pożądania seksualnego. Często jest to mylne, ponieważ w rzeczywistości może być postrzegana zupełnie inaczej, a wręcz może być unikana przez innych.

* urojenia zazdrości – choremu wydaje się, że parter go zdradza. Na każdym kroku stara się kontrolować jego zachowanie, to gdzie i z kim jest. Objawia się to scenami zazdrości, próbą kontroli telefonu komórkowego, w efekcie nawet rozmowa ze znajomym może być powodem do sceny zazdrości.

Leczenie schizofrenii to przede wszystkim zastosowanie właściwej psychoterapii. Połączenie terapii z lekami przeciwpsychotycznymi daje pozytywne efekty. Oczywiście kluczowe znaczenie ma stopień zaawansowania, gdyż im wcześniej rozpocznie się proces leczenia, tym lepsze rokowania.

Schizofrenia katatoniczna co to?

Zaburzenie psychiczne, które obejmuje przede wszystkim narząd ruchu. U jednych związane jest z pobudzeniem, natomiast u innych wręcz odwrotnie- na zastyganiu w konkretnej pozycji. W naszym kraju tej rodzaj schizofrenii dotyka małą liczbę osób, ponieważ diagnozowany jest jedynie u około 2 procent wszystkich chorych.

Przyczyny – nie są do końca znane. Zdaniem specjalistów ta jednostka chorobowa jest wynikiem nałożenia się czynników środowiskowych i genetycznych. Podobnie jak przy ogólnie pojętej schizofrenii ryzyko pojawienia się jej, u których dzieci rodzice chorują, wynosi około 15 procent więcej, niż w przypadku innych osób. Najczęściej schizofrenia pojawia się w wyniku traumy przebytej w okresie dzieciństwa, ale również niewłaściwych relacji z rodzicami (w tym również między rodzicami lub prawnymi opiekunami), czy w wyniku braku akceptacji w środowisku, w którym dana osoba dorastała. Jednostka chorobowa może pojawiać się także jako efekt długotrwałego stosowania środków stymulujących- w tym również narkotyków. Rzadziej jest wynikiem stresu pourazowego.

Objawy na początku delikatne, z czasem ulegają nasileniu.

Zanim pojawią się pierwsze typowe objawy dla schizofrenii, zmienia się zachowanie człowieka. Już na tym etapie należy być czujnym, reakcja we właściwym czasie nie tylko przyśpiesza diagnozę, ale również pozwala na wprowadzenie odpowiednich działań medycznych. Do najpopularniejszych można zaliczyć nie tylko trudności z komunikowaniem się z innymi- co powinno wzbudzić pewne podejrzenia. Tym bardziej, jeśli do tej pory komunikacja przebiegała w sposób poprawny. Kolejnym objawem, który powinien być sygnałem do działania, jest chłód emocjonalny, ale również może pojawić się nadmierna wrażliwość. Ponadto pojawia się nieufność, która z czasem przybiera na sile. Część z chorych izoluje się od innych, dlatego, jeśli dusza towarzystwa zaczyna zachowywać się w ten sposób, powinno się poważniej zastanowić nad tym, czy inne objawy również występują.

Objawy zwiastunowe to wyraźne zmiany w sposobie zachowania, ale i myślenia. Bardzo często pojawiają się zaburzenia snu, które po czasie prowadzą nawet do bezsenności. Ponadto wszelkiego rodzaju objawy lękowe, czy też urojenia prześladowcze.

Objawy typowe dla schizofrenii katatonicznej hipokinetycznej:

* osłupienie katatoniczne – związane jest z tym że osoba dotknięta tym objawem tkwi w bezruchu, nie można z nią nawiązać kontaktu wzrokowego, zupełnie nie reaguje na otoczenie. Z jednej strony chory milczy, z drugiej może próbować nawiązać kontakt poprzez niezwykle powolne wypowiadanie fragmenty zdań.

* sztywność katatoniczna – związana jest z zastyganiem w bezruchu przez naprawdę długi czas. Bardzo często w nienaturalnej pozycji, która nie tylko jest niewygodna, ale może powodować uczucie bólu. Co więcej, wykazuje wyraźny opór przy próbie zmiany pozycji, czy też udzielenia pomocy.

* sztywność woskowata – w tym przypadku również chory utrzymuje jedną i tę samą pozycją, tyle tylko, że nadaną mu przez inną osobę.

* echolalia – ciągłe powtarzanie słów bądź też całych zwrotów, które są wypowiadane przez inne osoby. Często pojawia się również echopraksja- która poleca na powtarzaniu ruchów, które są wykonywane u innych.

* negatywizm – odmowa na każdym kroku, bez względu na to, czego dotyczy polecenie. Może występować równie przy prośbie o zmianę pozycji, umycia się, a nawet przyjmowania pokarmów.

Objawy typowe dla schizofrenii katatonicznej hiperkinetycznej:

* pobudzenie katatoniczne – objawia się nadmierną aktywnością ruchową. Chory staje się nie tylko maksymalnie agresywny, ale bardzo często nadpobudliwy. Swoje emocje wyładowuje na otoczeniu poprzez niszczenie wszystkiego, co znajduje się dookoła, ale również może zrzucać z siebie ubrania czy też krzyczeć, skakać lub biegać.

* perseweracja słowna lub ruchowa – poleca na ciągłym powtarzaniu słów, które nawet nie są ze sobą powiązane w sposób logiczny. Analogicznie wygląda to w przypadku odmiany ruchowej.

Leczenie jeszcze kilka lat temu polegało na podawaniu leków neuroleptycznych, pierwszej generacji. Jednak najnowsze badania wykazują, że nie wpływają one na poprawę stanu psychicznego w takim stopniu, jak zakładano. Doskonale sprawdzają się za to neuroleptyki, które nie tylko zmniejszają objawy lękowo-depresyjne, ale w skuteczny sposób hamują agresję.

Schizofrenia leczenie

Poważnym problemem jest nawracanie choroby. Często po pierwszym wyleczeniu z dużym prawdopodobieństwem pojawi się kolejny. Jednocześnie odpowiednio dobrane leki połączone z terapią mają szansę zadziałać prawidłowo na samopoczucie i zdrowie chorego. Kluczowe znaczenie dla całego procesu powodzenia terapii ma szybkie wykrycie i zdiagnozowanie i wdrożenie leczenia.

Poprzedni Socjopata kto to? Socjopata, a psychopata oraz cechy socjopaty
Następny Mononukleoza - co to? Jakie objawy, ile trwa i jak leczyć?

Może to Ci się spodoba

Psycholog / Psychiatra 4 komentarze

Jak być odpornym psychicznie?

Odporność psychiczna jest u każdego człowieka zupełnie inna. Borykamy się w życiu z różnymi problemami często też własnymi chorobami, jak i naszych najbliższych. Kluczową kwestią w ramach odporności psychicznej jest

Nerwica 2 komentarze

Poziom stresu to nasza ocena zdarzenia, czyli walczymy z depresją

Radzenie ze stresem wymaga od każdego człowieka konkretnej pracy i nabycia pewnych istotnych umiejętności. Warto wiedzieć, że poziom stresu, z jakim mamy do czynienia, uzależniony jest od naszej indywidualnej oceny

Psycholog / Psychiatra 2 komentarze

Jak pomóc osobom chorym na chorobę dwubiegunową?

Choroba afektywna dwubiegunowa jest zaburzeniem psychicznym, w którym nastrój osoby chorej ulega okresowo polaryzacji w kierunku depresji lub manii. Nie trudno domyślić się, że mania i depresja to przeciwstawne stany.

Psycholog / Psychiatra 3 komentarze

Typy i objawy nerwicy

Co druga osoba doświadcza objawów nerwicowych sporadycznie, a co piąta trwale. Najczęściej obserwuje się je u pacjentów w wieku dwudziestu, trzydziestu lat. Uskarżają się oni na różnego rodzaju dolegliwości, na

Psycholog / Psychiatra 2 komentarze

Depresja współcześnie

W przypadku depresji najczęściej stosuje się farmakoterapię, psychoterapię lub połączenie tych dwóch metod. Pojawiają się jednak nowe sposoby walki z tą chorobą, proponowane na razie jako wsparcie tradycyjnego leczenia, choć

Psycholog / Psychiatra 4 komentarze

Depresja – objawy, których można nie zauważyć

Większość osób związanych z emocjami i uczuciami, którymi zajmuje się nauka jaką jest psychologia czy psychiatria, jest dość trudna do zdiagnozowania. Trudność przede wszystkim polega na braku możliwości odczuwania dokładnie

Psycholog / Psychiatra 7 komentarzy

Nerwicę trzeba leczyć

Nerwica jest podstępną chorobą, ponieważ przez dłuższy czas może nie dawać o sobie znać. Każdy z nas stresuje się, denerwuje, przeżywa w życiu trudne chwile, często musi stawić też czoła

Psycholog / Psychiatra 4 komentarze

Naturalne sposoby łagodzenia objawów depresji

Smutek, brak motywacji, ciągła senność. Stany depresyjne i depresja mają wiele twarzy, często wymagają również leczenia farmakologicznego lub terapii. Warto jednak wiedzieć o tym, że sami również możemy zadbać o

Choroby od A do Z 5 komentarzy

Depresja maskowana

Depresja to zaburzenie psychiczne, które cechuje się występowaniem nieprawidłowo obniżonego nastroju, smutku, bezsensu podejmowanych działań, braku sił, jak również przejawianiem negatywnych myśli o sobie (niskie poczucie własnej wartości) i otoczeniu.

Nerwica 3 komentarze

Jak poradzić sobie z nerwicą?

Nerwica jest zaburzeniem psychicznym, u którego podłoża leżą nierozwiązane konflikty zewnętrzne. Przyczynia się do niej długotrwały stres, nadmiar obowiązków, szybkie tempo życia. W Polsce na nerwicę cierpi nawet 8 mln

Nerwica 4 komentarze

Sposoby na opanowanie ataków nerwicy

Ataki nerwicy mają różnorakie oblicza, zależnie od tego z jakim rodzajem zaburzenia mamy do czynienia. Niektóre z nich mogą polegać na agresywnym zachowaniu, inne znów na całkowitej alienacji. Chorzy często

Psycholog / Psychiatra 6 komentarzy

Poczucie winy w depresji

Warto wiedzieć, że stałe poczucie winy może prowadzić do rozwinięcia się depresji. Jest to ocena naukowców, którzy dokonali jej na podstawie badań aktywności mózgu. Obwinianie się prowadzi do zaniżania własnej

Psycholog / Psychiatra 4 komentarze

Depresja to nie zabawa – o leczeniu słów kilka

Pogłębiający i przedłużający smutek, jeżeli nie mamy ku niemu poważnych, traumatycznych na przykład powodów, może oznaczać zalążki depresji. Czasem nie chcąc obarczać swoim stanem swoich bliskich trzymamy w tajemnicy to,

Psycholog / Psychiatra 6 komentarzy

Czym dokładnie jest nerwica? Co warto wiedzieć o nerwicy?

Nerwica lękowa jest zaburzeniem psychicznym, które nie pojawia się bez powodu. To prawda, że potrafi zakraść się do najdalszych zakamarków umysłu, zagnieździć w psychice i ciele, zabierać oddech, a w

Psycholog / Psychiatra 5 komentarzy

Myśli samobójcze w depresji

Nie bez powodu mówi się, że depresja jest śmiertelnie groźną chorobą. Mówiąc o najbardziej niebezpiecznych jej aspektach, nie da się ukryć, że są nimi myśli samobójcze. Boryka się z nimi

17 komentarzy

  1. Kasia_T
    05 czerwca, 09:41 Odpowiedz
    Straszna choroba. Najgorsze, że człowiek zdrowy nie zdaje sobie sprawy co osoba ze schizofrenią przeżywa. Często jest bagatelizowana bo cały jej ośrodek jest w głowie chorego.
  2. zuzulek92
    08 czerwca, 21:09 Odpowiedz
    Chyba nie było tu napisane, ale nieleczenie tej choroby może doprowadzić do śmierci. Chory może stać się niebezpieczny dla siebie i osób z najbliższego otoczenia.
    • Daria.wu
      15 czerwca, 11:00 Odpowiedz
      Dokładnie, chory słyszy często głosy, które przypominają głosy bliskich. Może być niebezpieczny dla rodziny, przyjaciół. No i dla siebie również, tymbardziej że nikt nie wie co schizofrenik słyszy.
      • Adrian
        22 czerwca, 13:12 Odpowiedz
        Przede wszystkim słyszy głosy nieprzychylne, takie, które mają na celu zastraszanie go a także nawołujące schizofrenika do działań destrukcyjnych względem siebie i osób z najbliższego otoczenia.
  3. Justyna94
    09 czerwca, 12:36 Odpowiedz
    Jest też coś takiego jak schizofrenia alkoholowa, która pojawia się zwykle pod odstawieniu alkoholu, poprzedzającego intensywne picie. Również pojawiają się urojenia, omamy, chory traci kontakt z rzeczywistością.
  4. Martyna
    09 czerwca, 16:58 Odpowiedz
    Choroba o tyle trudna, bo nie ma objawów fizycznych. Pierwsze objawy nie zawsze są widoczne, a są one jedynie w głowie chorego.
    • Tosia
      20 czerwca, 19:46 Odpowiedz
      Objawy u schizofrenia można dostrzec nawet po latach. Jeśli choroba rozwija się powoli, a sam chory o niej nie mówi to nikt jej nie zauważy.
  5. norbi02
    09 czerwca, 22:30 Odpowiedz
    Nie zdawałem sobie sprawy czym do końca jest ta choroba, dopóki nie przeczytałem artykułu. Dzięki.
  6. Arleta. 23
    10 czerwca, 12:40 Odpowiedz
    Miałam do czynienia z zespołem Otella, to urojenia zazdrości podczas psychozy u alkoholika. Nieprowdopodobne jest z jaką siłą wierzy on w zdradę bliskiej osoby i jak pewnien jest historii jakie opowiada.
  7. Darek
    11 czerwca, 10:44 Odpowiedz
    Straszne i zarazem nieprawdopodobne, że jest taka choroba, że coś potrafi wejść do naszej głowy i narobić kompletnego bałaganu. Nie potrafię sobie tego wyobrazić.
    • Marlena.94
      16 czerwca, 12:58 Odpowiedz
      No niestety mało kto wierzy i zdaje sobie sprawę jak wyglada schizofrenia. Nie życzę nikomu żeby przechodził to osobiście lub patrzył jak choruje ktoś bliski. Ja niestety miałam okazję i wiem dokładnie jak zachowuje się schizofrenik. Widać, że stracił kontakt z rzeczywistością. Tak silnie wierzy w swoje historie, że nie wytłumaczysz mu że jest inaczej. Wtedy tylko szpital...
    • Jagoda
      18 czerwca, 15:32 Odpowiedz
      Schizofrenia polega właśnie na tym, że chory żyje w swojej rzeczywistości, która radykalnie się różni od prawdy, jednak on uważa ją za właściwą, a tą, w której my żyjemy za zmyśloną. Dlatego musi zostać poddany leczeniu, bo nikt nie jest w stanie wyprowadzić go z błędu, a Ci którzy próbują to zrobić mogą być uznani za wrogów.
  8. Natka
    11 czerwca, 23:38 Odpowiedz
    W moim uznaniu przerażająca choroba. Współczuję wszystkim chorym, którzy walczą z jej siłą.
  9. Vacom
    13 czerwca, 21:39 Odpowiedz
    A czy można mieć objawy schizofrenii paranoidalnej i katatonicznej jednocześnie?
    • Rafaello
      19 czerwca, 23:28 Odpowiedz
      Mysle że tak. Ośrodek jednej i drugiej schizofreni znajduje się w głowie, więc w zależności od chorego, od jego zachowań, objawy mogą się mieszać.
  10. Mirek_R
    15 czerwca, 10:41 Odpowiedz
    Te urojenia, które są wymienione w artykule, pojawiające się podczas schizofrenii paranoidalnej są przerażające. Aż ciężko uwierzyć, że można przez coś takiego przechodzić i postępować w taki sposób.
  11. Irek
    18 czerwca, 14:35 Odpowiedz
    Ja miałem objawy schizofrenii. Na szczęście rodzina w pewnym momencie coś zauważyła i wysłała mnie na leczenie. Przez 5 lat chodziłem do psychoterapeuty na spotkania (raz w tygodniu przez 5 lat, nie opuściłem żadnego spotkania) i dodatkowo do psychiatry po leki. Warto było, bo zrzuciłem ciężar, który ciążył na mnie wyjątkowo mocno.

Zostaw odpowiedź