Dyssomnie u dzieci – co to takiego?

Problemy ze snem u dzieci podzielić można na trzy główne typy: dyssomnie, parasomnie oraz zaburzenia medyczno – psychiatryczne. Czym objawiają się pierwsze z nich?

Główne objawy dyssomni

• Pierwotna nadmierna senność – wiąże się z potrzebą dłuższego spania. Wzorzec ten nierzadko rozciąga się również na dorosłe życie.
• Pierwotna bezsenność – polega na problemie z rozpoczęciem i utrzymaniem stanu snu.
• Psychogenna bezsenność – kłopoty ze snem wiążą się tutaj z czynnikami emocjonalnymi i stresowymi.
• Zaburzenia postrzegania snu – polegają one na tym, że maluch, pomimo że śpi prawidłowo, ma poczucie, że tak nie jest.
• Obturacyjny bezdech senny – przerwy w oddychaniu podczas snu spowodowane zwężeniem w zakresie górnych dróg oddechowych. U najmłodszych predysponuje do niego otyłość oraz przerost migdałka gardłowego.
• Narkolepsje – ataki snu z towarzyszącym im obniżeniem napięci mięśni; niekiedy poprzedzonym silnym bodźcem emocjonalnym.
• Okresowe ruchy kończyn podczas snu – często występują u dzieci z ADHD. To kilkusekundowe ruchy zgięciowe, przeważnie w zakresie kończyn górnych, które powodują wybudzaniem ze snu, skutkując uczuciem zmęczenia i niewyspania w ciągu dnia.
• Zespół niespokojnych nóg – zaburzenie podobne do opisanego powyżej, lecz o szerszym zakresie objawów. Maluch, poza potrzebą ruszania nogami, odczuwa w nich między innymi mrowienie.
• Syndrom niewystarczającej ilości snu – problem dotyczący głównie młodzieży i młodych dorosłych. Wynika z gorszych mechanizmów radzenia sobie z mniejszą ilością snu. Osoby borykające się z nim mają zaburzony rytm zasypiania i pobudek, w związku z czym spotykają ich trudności w radzeniu sobie z codziennym wstawaniem do szkoły i wywiązywaniem się z obowiązków.