Objawy udaru niedokrwiennego mózgu
Udary niedokrwienne mózgu stanowią jedną z najczęstszych przyczyn niepełnosprawności psycho-ruchowej. Obliczono, że co 2 sekundy jedna osoba na świecie przechodzi udar mózgu, a jedna na sześć osób doświadczy udaru w swoim życiu. Jest to zatem częste zjawisko, którego objawy nierzadko są lekceważone przez otoczenie lub przypisywane np. nadużywaniu alkoholu. Niska wiedza na ich temat oraz zbagatelizowanie dolegliwości zmniejsza szanse na powrót do normalnego funkcjonowania po wystąpieniu niedokrwienia mózgu. Jedynie odpowiednio wczesne udzielenie pierwszej pomocy i wdrożenie terapii trombolitycznej stwarzają duże możliwości powodzenia leczenia.
Dla udarów niedokrwiennych opracowano już wysoko skuteczne metody leczenia. Najistotniejszym kryterium ich włączenia jest CZAS, a więc „złote 4,5 godziny” od pojawienia się pierwszych oznak udaru. Jest to czas, w którym powinno zostać wdrożone wspomniane leczenie trombolityczne, którego celem jest rozpuszczenie skrzepliny zatykającej światło naczynia krwionośnego. Polega na dożylnym podaniu leku trombolitycznego – altepazy, będącej tkankowym aktywatorem plazminogenu.
Przeciwwskazaniami do tego rodzaju leczenia są m.in. przebyty udar krwotoczny, udar niedokrwienny w ciągu ostatnich 6 miesięcy, zaburzenia krzepnięcia krwi, przebyty niedawno uraz czy operacja, a także zbyt długi czas, który upłynął od wystąpienia objawów udaru, stąd tak ważna jest ich znajomość i podjęcie właściwego postępowania.
Objawy udaru mózgu
Do objawów mogących sugerować niedokrwienie mózgu, zaliczamy:
– nieprawidłowe, niewyraźne, podwójne widzenie lub ślepotę,
– bełkotliwą mowę, trudną do zrozumienia przez otoczenie,
– opadanie kącika ust i/lub powieki oka po jednej stronie,
– odczuwanie mrowień, drętwienia lub innych niepokojących ważeń po jednej stronie ciała np. w obrębie twarzy, ręki, kończyny dolnej,
– nagłe osłabienie mieśni kończyn, niemożnosć poruszania kończynami po jednej stronie ciała,
– zaburzenia równowagi, problemy z chodzeniem,
– trudności z orientacją co do własnej osoby, miejsca przebywania i czasu;
– nagły silny ból głowy, zawroty głowy – pojawiające się bez przyczyny,
– zaburzenia świadomości i utrata przytomności.
Zasady udzielania pierwszej pomocy osobie z udarem mózgu
Po zaobserwowaniu niepokojących objawów ze strony układu nerwowego, należy niezwłoczne wezwać pomoc dzwoniąc pod numer 112. Dyspozytorowi podajemy miejsce w którym się znajdujemy, informujemy o zdarzeniu i objawach u poszkodowanego, sygnalizujemy również, że może być to udar mózgu. Następnie odpowiadamy na pytania dyspozytora i postępujemy według jego wskazówek. Należy zapamiętać godzinę wystąpienia objawów lub podanie jej w oparciu o godzinę wezwania pomocy (dane z telefonu komórkowego). Niezbędne jest także obserwowanie i zabezpieczenie funkcji życiowych u poszkodowanego, poprzez:
- Poszkodowanego przytomnego układamy na boku i zapewniamy spokojne warunki np. odprawienie gapiów. Nawiązujemy kontakt z poszkodowanym, a pytania układamy tak, by uzyskiwać odpowiedzi twierdzace lub przeczące (trudności z mową są stresogenne dla poszkodowanego).
- Rozpinamy poszkodowanemu uciskające elementy odzieży jak guzik pod szyją, krawat, pasek.
- Obserwujemy oddech poszkodowanego oraz zabarwienie skóry. Jeśli oddech jest nieobecny – brak odgłosów i wyczuwalnego podmuchu oddechu oraz niewidoczne ruchy klatki piersiowej, a skóra blada lub blado-sina, wówczas należy położyć go na plecach i udrożnić drogi oddechowe przez odgięcie głowy i wysunięcie żuchwy; jeśli mimo tych zabiegów poszkodowany nie oddycha, należy rozpocząć resuscytację krążeniowo-oddechową, która polega na uciskaniu klatki piersiowej z częstością około 100-120 uciśnięć na minutę (aktualne wytyczne rekomendują wykonywanie 30 uciśnięć oraz następnie 2 oddechów ratowniczych; po wykonaniu około 5 cykli 30:2 sprawdzamy ponownie oddech – jeśli powrócił – poszkodowanego układamy w pozycji na boku; jeśli nie – kontynuujemy resuscytację).
- Po przyjeździe zespołu ratowników, przekazujemy poszkodowanego pod ich opiekę i udzielamy informacji o wszystkich zaobserwowanych oznakach udaru i dynamice stanu pacjenta (np. zaburzenia oddychania, zatrzymanie krążenia). Informujemy także o godzinie i okolicznościach wystąpienia objawów.
Może to Ci się spodoba
Bostonka – co to jest? Jak długo zaraża i ile trwa?
Na dobre wkroczyliśmy w sezon jesienny, zatem niestety przyszedł czas na wszelkiego rodzaju infekcje, osłabienia i przeziębienia. W dzisiejszym artykule poruszając temat, powiem kilka słów o Chorobie Bostońskiej, niegdyś dość
Bulimia – żarłoczność psychiczna. Przyczyny, objawy i leczenie
Żarłoczność psychiczna i anoreksja to dwa najczęściej występujące zaburzenia odżywiania. Bulimię charakteryzuje występowanie okresów nadmiernego objadania się, po których osoba podejmuje aktywności zmierzające do redukcji masy ciała np. prowokowanie wymiotów,
Mit czy prawda? Rozprawiamy się z popularnymi mitami na temat kaszaków
Kaszaki, znane również jako torbiele naskórkowe, są powszechną dolegliwością skórną, która budzi wiele pytań i wątpliwości. Otoczone mitami i nieporozumieniami, często są przedmiotem zbędnych obaw czy nieprawidłowego traktowania. Mimo że
Czym jest zespół Lennoxa – Gastauta?
Zespół Lennoxa – Gastatua jest zespołem padaczkowym o ciężkim przebiegu, zapadalność na który szacuje się na 1:1000 000 rocznie. Określenie to stosuje się w odniesieniu to niejednorodnych encefalopatii padaczkowych cechujących
Padaczka. Choroba społeczna
Na padaczkę choruje 1 % populacji na świecie, co daje 50 mln osób. Z tego powodu to zaburzenie zalicza się do chorób społecznych. Nawet co dziesiąta osoba może raz w
Zaburzenia lękowe przy padaczce
Choć padaczka nie jest chorobą psychiczną, towarzyszą jej pewnego rodzaju zaburzenia psychiczne koniecznie konsultacji lekarskiej. Do najczęściej spotykanych należą: zaburzenia lękowe, psychozy, nadmierna impulsywność, ale też zaburzenia uwagi czy zachowania
Co się dzieje z moim wzrokiem?
Problemy ze wzrokiem, często początkowo bagatelizowane, mogą prowadzić do poważnych konsekwencji. Czasem nieprzyjemnie wrażenie piasku pod powiekami lub zacieranie się obrazu, który widzimy wydaje nam się chwilowym dyskomfortem. Warto jednak
Choroba Taya-Sachsa (postać niemowlęca)
Choroba Taya-Sachsa to bardzo rzadko występująca w populacji ogólnej choroba spichrzeniowa. W jej przebiegu dochodzi do nieprawidłowego gromadzenia się gangliozydu GM2 komórkach mózgowych, co doprowadza do zaburzeń rozwojowych i neurologicznych.
Czym są parasomnie?
Zaburzenia snu u dzieci podzielić można na trzy główne typy – parasomnie, dyssomnie oraz zaburzenia medyczno – psychiatryczne. W poniższym tekście skupimy się na pierwszym z nich. Główne objawy parasomni
Kim jest Alkoholik? Jestem Alkoholikiem?
Jeśli chcesz otrzymać definicję słownikową, alkoholik to osoba, która cierpi na chorobę alkoholizmu. Jego mózg stał się uzależniony od alkoholu, aby funkcjonować, a bez picia pojawiają się objawy odstawienia. Jest
Objawy uzależnienia od hazardu
Jednym z uzależnień behawioralnych jest uzależnienie od hazardu. Polega ono na częstym, regularnie powtarzanym uprawianiu hazardu. Po pewnym czasie uzależnienie to zaczyna przejmować kontrolę nad życiem osoby uzależnionej. Z czasem
Leukocyty w moczu – Co to, jakie badania i jak leczyć?
Leukocyty potocznie zwane białymi krwinkami pełnią bardzo ważną funkcję w układzie odpornościowym, ponieważ chronią przed drobnoustrojami. W sytuacji, gdy w ciele znajduje się ich zbyt mała liczba, pojawiają się różne
Zespół Downa. Okres wczesnego dzieciństwa
W przypadku dzieci urodzonych z zespołem Downa koniecznie potrzebna jest im stała opieka lekarska, ale też właściwe wspomaganie rozwoju. Rodziców czeka długa droga rzeczywiście trudna i pełna wyrzeczeń, ale też
Zespół obciążenia opiekuna
Doświadczenia związane z opieką nad osobą chorą mogą być nasycone pozytywnie i np. umożliwiać indywidualny rozwój opiekuna oraz nabycie nowych umiejętności, bądź też negatywnie, co odzwierciedla zjawisko obciążenia, określanego często
Hemoroidy – przyczyny i objawy, jak wyglądają? Leczenie
Obecnie zaliczane są do chorób cywilizacyjnych. Natomiast z uwagi na objawy i część ciała, są na tyle wstydliwymi dolegliwościami, że często pacjenci trafiają do lekarza w naprawdę zaawansowanym stadium choroby.
