Bulimia – żarłoczność psychiczna. Przyczyny, objawy i leczenie

Bulimia – żarłoczność psychiczna. Przyczyny, objawy i leczenie

Żarłoczność psychiczna i anoreksja to dwa najczęściej występujące zaburzenia odżywiania. Bulimię charakteryzuje występowanie okresów nadmiernego objadania się, po których osoba podejmuje aktywności zmierzające do redukcji masy ciała np. prowokowanie wymiotów, wdrożenie restrykcyjnej diety lub treningu fizycznego. Podobnie jak anoreksja, bulimia doprowadza do obniżenia jakości życia, cierpień psychicznych oraz izolacji społecznej. Warto zaznaczyć, że z bulimią częściej zmagają się kobiety, zwykle w drugiej dekadzie życia. Postępowanie terapeutyczne skupia się na psychoterapii i na ogół jest ono skuteczne.

Bulimia w liczbach

Bulimia może się rozwinąć u 2% kobiet. Zachorowalność w okresie dojrzewania i wczesnej dorosłości została oszacowana dla kobiet na: 29 : 100 000, a także dla mężczyzn: 1 : 100 000. Jej pierwsze objawy są obserwowane między 18., a 25. rokiem życia, a więc później niż w przypadku jadłowstrętu psychicznego. Nieleczona bulimia może utrzymywać się przez długie lata – nawet do 40. roku życia. Stwierdzono zwiększoną podatność na bulimię u osób przesadnie dbających o swój wygląd oraz tych, które natrętnie uprawiają sporty. Napady żarłoczności mogą pojawiać się nawet kilka razy w tygodniu.

Przyczyny bulimii

Podobnie jak w przypadku anoreksji, tak i w przypadku bulimii, dokładna etiologia zaburzenia nie została jednoznacznie określona. Bulimię mogą wyzwalać następujące czynniki:

  • genetyczne (zmiany na ramieniu krótkim chromosomu 10, zaburzenia odżywiania i nastroju w rodzinie, występowanie rodzinnej otyłości ),

  • nieprawidłowa aktywność serotoninergiczna,

  • osobowościowe (labilność emocjonalna, podatność na stres),

  • rodzinne (nieprawidłowe kontakty w rodzinie),

  • społeczno-kulturowe (nadmiernie promowany kult szczupłej sylwetki).

Objawy zaburzenia

Głównym objawem bulimii są epizody objadania się dużą ilością pokarmu w krótkim czasie. Osoba czuje, że traci nad jedzeniem kontrolę, co też skutkuje poczuciem wstydu i maskowania problemu np. objadanie się nocą lub w samotności. Epizod może występować po okresie nałożonej samodzielnie na siebie restrykcji.

Po okresie objadania, aby zapobiec nadwadze i poprawić swoją samoocenę, osoba z bulimią podejmuje zachowania przeczyszczające. Prowokuje wymioty, stosuje leki przeczyszczające i moczopędne, niejednokrotnie w dużych dawkach, a także środki hamujące apetyt. Niektórzy podejmują się też forsownych treningów sportowych.

bulimia objawy

Co istotne, osoba z bulimią uzależnia swoją samoocenę od swojego wyglądu zewnętrznego i masy ciała. Warto zaznaczyć, że w przeciwieństwie do anoreksji, masa ciała pacjentek mieści się w normie i nie ulega drastycznym zmianom, ani w kierunku otyłości, ani w kierunku wychudzenia.

Nieleczona bulimia skutkuje wystąpieniem powikłań, do których zaliczają się: odwodnienie i zaburzenia elektrolitowe, ubytki szkliwa, powiększenie ślinianek, uszkodzenia śluzówki jamy ustnej, gardła i przełyku, pęknięcie przełyku z powodu nadmiernych wymiotów, uporczywe zaparcia i biegunki spowodowane stosowaniem preparatów przeczyszczających, a także trudności z zajściem w ciążę i zaburzenia cyklu miesiączkowego.

Postępowanie diagnostyczno-terapeutyczne

Postawienie diagnozy opiera się na zebraniu wywiadu od pacjenta oraz wyniku badania psychiatrycznego. Niekiedy wywiad zbierany jest jeszcze od rodziny, o ile ta zna problem pacjenta. Ułatwieniem dla lekarzy diagnozujących bulimię u pacjenta są kryteria zaburzenia wg Klasyfikacji ICD-10:

A. Nawracające epizody przejadania się (co najmniej dwa razy tygodniowo w ciągu 3 miesięcy), w czasie których w krótkim okresie spożywane są duże ilości pokarmu.

B. Utrzymuje się uporczywa koncentracja na jedzeniu i silne pragnienie lub poczucie przymusu jedzenia (głód).

C. Pacjent usiłuje przeciwdziałać efektom „tycia” za pomocą jednej lub więcej z następujących metod:

  • prowokowanie wymiotów,

  • prowokowanie wydalania stolca,

  • kolejne okresy głodowania,

  • stosowanie: leków obniżających łaknienie, preparatów tarczycy, leków moczopędnych; w przypadku bulimii u chorych na cukrzycę, mogą bagatelizować leczenie insuliną.

Samoocena siebie jako osoby otyłej oraz zaburzający strach przed przytyciem (zwykle prowadzące do niedoboru masy ciała).

Klasyfikacja DSM-IV dzieli żarłoczność psychiczną na dwa typy:

  • przeczyszczający – w którym osoba chora prowokuje wymioty, stosuje środki przeczyszczające i odwadniające,

  • nieprzeczyszczający – polegający na „kompensowaniu” żarłoczności poprzez nadmierne treningi fizyczne.

Na ogół leczenie bulimii odbywa się w trybie ambulatoryjnym. Skupia wysiłki psychoterapeuty, psychiatry, dietetyka i w razie potrzeby – innych specjalistów. Kluczową formą leczenia osób z bulimią jest psychoterapia. Najwyższą skuteczność przypisuje się terapii poznawczo-behawioralnej, której celem jest nauczenie opanowania objawów żarłoczności oraz zmiana postrzegania swojego ciała przez pryzmat wagi. W razie potrzeby wdrażane są także leki hamujące apetyt, przeciwdepresyjne, czy przeciwlękowe. Hospitalizacje są wskazane w razie groźnych powikłań nieleczonej bulimii np. arytmie związane z zaburzeniami elektrolitowymi oraz pęknięcie ściany przełyku.

Wdrożenie psychoterapii u wielu osób szybko przynosi poprawę funkcjonowania psychicznego i kontrolę objawów żarłoczności. Nieocenione jest także wsparcie bliskich i życzliwych osób, przy których osoba z bulimią czuje się dobrze.

Poprzedni Stosowanie konopnych olejków CBD w ciąży
Następny Wodogłowie u dzieci - Przyczyny, objawy i diagnostyka

Może to Ci się spodoba

Choroby od A do Z 5 komentarzy

Co się dzieje z moim wzrokiem?

Problemy ze wzrokiem, często początkowo bagatelizowane, mogą prowadzić do poważnych konsekwencji. Czasem nieprzyjemnie wrażenie piasku pod powiekami lub zacieranie się obrazu, który widzimy wydaje nam się chwilowym dyskomfortem. Warto jednak

Zdrowie 0 Komentarz

Co to jest alkoholizm? Definicja alkoholizmu

Alkoholizm jest najpoważniejszą formą nadużywania alkoholu i wiąże się z niezdolnością do opanowania nawyków związanych z piciem. Powszechnie określa się go również mianem zaburzeń związanych z używaniem alkoholu. Zaburzenia związane

Zdrowe Oleje 5 komentarzy

Olej z czarnuszki na choroby autoimmunologiczne

Często walczymy z różnymi chorobami. Jesteśmy bombardowani z różnych stron lekarstwami na wszystko. Na świecie znajdzie się naprawdę wielu ludzi, którzy mają problemy z chorobami autoimmunologicznymi, które bardzo mocno uprzykrzają

Zdrowie 2 komentarze

Hemoroidy – przyczyny i objawy, jak wyglądają? Leczenie

Obecnie zaliczane są do chorób cywilizacyjnych. Natomiast z uwagi na objawy i część ciała, są na tyle wstydliwymi dolegliwościami, że często pacjenci trafiają do lekarza w naprawdę zaawansowanym stadium choroby.

Choroby od A do Z 2 komentarze

Ataksja, czyli niezborność ruchowa – Przyczyny, objawy i leczenie

Ataksja jest zaburzeniem ruchowym, które polega na występowaniu trudności w płynnym wykonywaniu ruchów ciała, przy zachowanej sile mięśniowej. Zaburzeniu ulega koordynacja pracy mięśni, czyli właściwego współdziałania określonych grup mięśniowych, co

Zdrowie 4 komentarze

Fenyloketonuria – Objawy, leczenie i dieta

Fenyloketonuria (oligofrenia fenylopirogronowa, hiperfenyloalaninemia) to jedna z lepiej poznanych wrodzonych chorób metabolicznych, dziedziczona autosomalne recesywnie. Jest spowodowana mutacją genu PAH, której skutkiem jest brak wytwarzania enzymu odpowiedzialnego za przekształcanie fenyloalaniny

Choroby od A do Z 1 Komentarz

Zapalenie stawów – jak sobie z nim radzić?

Zapalenia stawów utrudniają poruszanie się, przez co znacząco obniżają jakość życia chorego. Obok osteoartrozy, są jedną z najczęstszych chorób będącą przyczyną niepełnosprawności i kalectwa. Istnieją różnorodne odmiany zapaleń stawów, które

Choroby od A do Z 3 komentarze

Angina – Co to jest? Objawy, choroba i leczenie Anginy

Zapalenie migdałków podniebiennych, potocznie zwane anginą wywoływane jest najczęściej przez bakterie, lecz może też być wynikiem infekcji wirusowej. To bardzo częsta choroba układu oddechowego. Jednym z jej objawów jest biały

Choroby od A do Z 3 komentarze

Czym jest padaczka Rolanda?

Padaczka Rolanda to jedna z najpopularniejszych padaczek u najmłodszych. Częstotliwość jej występowania szacuje się na 1:5000 dzieci do 15 roku życia. Odpowiada ona za około 15% wszystkich zaburzeń napadowych u

Choroby od A do Z 1 Komentarz

Odra – co to? Objawy, czy i jak długo zaraża? Leczenie

Z odrą już prawie nie spotykamy się w Polsce, dzięki wprowadzonej szczepionce MMR, działającej przeciwko trzem chorobom wieku dziecięcego- śwince, różyczce i odrze właśnie. Szczepionkę tą podaje się dzieciom między

Choroby od A do Z 3 komentarze

Zaburzenia lękowe przy padaczce

Choć padaczka nie jest chorobą psychiczną, towarzyszą jej pewnego rodzaju zaburzenia psychiczne koniecznie konsultacji lekarskiej. Do najczęściej spotykanych należą: zaburzenia lękowe, psychozy,  nadmierna impulsywność, ale też zaburzenia uwagi czy zachowania

Choroby od A do Z 2 komentarze

Uzależnienie od alkoholu – na czym polega leczenie?

Choroba alkoholowa zaczyna się w mózgu, gdzie zachodzą procesy odpowiedzialne za występowanie różnego rodzaju uzależnień. Na ten problem częściej też narażone są osoby, które wychowały się w rodzinach z problemem

Choroby od A do Z 1 Komentarz

Przyczyny padaczki u dzieci

Padaczka jest chorobą układu nerwowego, której cechą charakterystyczną jest występowanie napadów. Ich pojawienie się stanowi wynik nieprawidłowej komunikacji pomiędzy komórkami nerwowymi w mózgu. Gwałtowne, trudne do przewidzenia wyładowania zakłócają komunikację

Psycholog / Psychiatra 5 komentarzy

Depresja maskowana

Depresja to zaburzenie psychiczne, które cechuje się występowaniem nieprawidłowo obniżonego nastroju, smutku, bezsensu podejmowanych działań, braku sił, jak również przejawianiem negatywnych myśli o sobie (niskie poczucie własnej wartości) i otoczeniu.

Psycholog / Psychiatra 7 komentarzy

Objawy uzależnienia od hazardu

Jednym z uzależnień behawioralnych jest uzależnienie od hazardu. Polega ono na częstym, regularnie powtarzanym uprawianiu hazardu. Po pewnym czasie uzależnienie to zaczyna przejmować kontrolę nad życiem osoby uzależnionej. Z czasem

2 komentarze

  1. Olek
    25 listopada, 16:19 Odpowiedz
    Mój tato choruje na bulimie i jest juz po 50tce. MA stresujaca prace i w dzien malo je... natomiast w nocy obzera sie strasznie.
  2. Zibi
    13 grudnia, 12:33 Odpowiedz
    wydaje mi sie ze takie choroby maja podloze w psychice i trzeba takim osobom mocno pomagac

Zostaw odpowiedź