Bulimia – żarłoczność psychiczna. Przyczyny, objawy i leczenie

Bulimia – żarłoczność psychiczna. Przyczyny, objawy i leczenie

Żarłoczność psychiczna i anoreksja to dwa najczęściej występujące zaburzenia odżywiania. Bulimię charakteryzuje występowanie okresów nadmiernego objadania się, po których osoba podejmuje aktywności zmierzające do redukcji masy ciała np. prowokowanie wymiotów, wdrożenie restrykcyjnej diety lub treningu fizycznego. Podobnie jak anoreksja, bulimia doprowadza do obniżenia jakości życia, cierpień psychicznych oraz izolacji społecznej. Warto zaznaczyć, że z bulimią częściej zmagają się kobiety, zwykle w drugiej dekadzie życia. Postępowanie terapeutyczne skupia się na psychoterapii i na ogół jest ono skuteczne.

Bulimia w liczbach

Bulimia może się rozwinąć u 2% kobiet. Zachorowalność w okresie dojrzewania i wczesnej dorosłości została oszacowana dla kobiet na: 29 : 100 000, a także dla mężczyzn: 1 : 100 000. Jej pierwsze objawy są obserwowane między 18., a 25. rokiem życia, a więc później niż w przypadku jadłowstrętu psychicznego. Nieleczona bulimia może utrzymywać się przez długie lata – nawet do 40. roku życia. Stwierdzono zwiększoną podatność na bulimię u osób przesadnie dbających o swój wygląd oraz tych, które natrętnie uprawiają sporty. Napady żarłoczności mogą pojawiać się nawet kilka razy w tygodniu.

Przyczyny bulimii

Podobnie jak w przypadku anoreksji, tak i w przypadku bulimii, dokładna etiologia zaburzenia nie została jednoznacznie określona. Bulimię mogą wyzwalać następujące czynniki:

  • genetyczne (zmiany na ramieniu krótkim chromosomu 10, zaburzenia odżywiania i nastroju w rodzinie, występowanie rodzinnej otyłości ),

  • nieprawidłowa aktywność serotoninergiczna,

  • osobowościowe (labilność emocjonalna, podatność na stres),

  • rodzinne (nieprawidłowe kontakty w rodzinie),

  • społeczno-kulturowe (nadmiernie promowany kult szczupłej sylwetki).

Objawy zaburzenia

Głównym objawem bulimii są epizody objadania się dużą ilością pokarmu w krótkim czasie. Osoba czuje, że traci nad jedzeniem kontrolę, co też skutkuje poczuciem wstydu i maskowania problemu np. objadanie się nocą lub w samotności. Epizod może występować po okresie nałożonej samodzielnie na siebie restrykcji.

Po okresie objadania, aby zapobiec nadwadze i poprawić swoją samoocenę, osoba z bulimią podejmuje zachowania przeczyszczające. Prowokuje wymioty, stosuje leki przeczyszczające i moczopędne, niejednokrotnie w dużych dawkach, a także środki hamujące apetyt. Niektórzy podejmują się też forsownych treningów sportowych.

bulimia objawy

Co istotne, osoba z bulimią uzależnia swoją samoocenę od swojego wyglądu zewnętrznego i masy ciała. Warto zaznaczyć, że w przeciwieństwie do anoreksji, masa ciała pacjentek mieści się w normie i nie ulega drastycznym zmianom, ani w kierunku otyłości, ani w kierunku wychudzenia.

Nieleczona bulimia skutkuje wystąpieniem powikłań, do których zaliczają się: odwodnienie i zaburzenia elektrolitowe, ubytki szkliwa, powiększenie ślinianek, uszkodzenia śluzówki jamy ustnej, gardła i przełyku, pęknięcie przełyku z powodu nadmiernych wymiotów, uporczywe zaparcia i biegunki spowodowane stosowaniem preparatów przeczyszczających, a także trudności z zajściem w ciążę i zaburzenia cyklu miesiączkowego.

Postępowanie diagnostyczno-terapeutyczne

Postawienie diagnozy opiera się na zebraniu wywiadu od pacjenta oraz wyniku badania psychiatrycznego. Niekiedy wywiad zbierany jest jeszcze od rodziny, o ile ta zna problem pacjenta. Ułatwieniem dla lekarzy diagnozujących bulimię u pacjenta są kryteria zaburzenia wg Klasyfikacji ICD-10:

A. Nawracające epizody przejadania się (co najmniej dwa razy tygodniowo w ciągu 3 miesięcy), w czasie których w krótkim okresie spożywane są duże ilości pokarmu.

B. Utrzymuje się uporczywa koncentracja na jedzeniu i silne pragnienie lub poczucie przymusu jedzenia (głód).

C. Pacjent usiłuje przeciwdziałać efektom „tycia” za pomocą jednej lub więcej z następujących metod:

  • prowokowanie wymiotów,

  • prowokowanie wydalania stolca,

  • kolejne okresy głodowania,

  • stosowanie: leków obniżających łaknienie, preparatów tarczycy, leków moczopędnych; w przypadku bulimii u chorych na cukrzycę, mogą bagatelizować leczenie insuliną.

Samoocena siebie jako osoby otyłej oraz zaburzający strach przed przytyciem (zwykle prowadzące do niedoboru masy ciała).

Klasyfikacja DSM-IV dzieli żarłoczność psychiczną na dwa typy:

  • przeczyszczający – w którym osoba chora prowokuje wymioty, stosuje środki przeczyszczające i odwadniające,

  • nieprzeczyszczający – polegający na „kompensowaniu” żarłoczności poprzez nadmierne treningi fizyczne.

Na ogół leczenie bulimii odbywa się w trybie ambulatoryjnym. Skupia wysiłki psychoterapeuty, psychiatry, dietetyka i w razie potrzeby – innych specjalistów. Kluczową formą leczenia osób z bulimią jest psychoterapia. Najwyższą skuteczność przypisuje się terapii poznawczo-behawioralnej, której celem jest nauczenie opanowania objawów żarłoczności oraz zmiana postrzegania swojego ciała przez pryzmat wagi. W razie potrzeby wdrażane są także leki hamujące apetyt, przeciwdepresyjne, czy przeciwlękowe. Hospitalizacje są wskazane w razie groźnych powikłań nieleczonej bulimii np. arytmie związane z zaburzeniami elektrolitowymi oraz pęknięcie ściany przełyku.

Wdrożenie psychoterapii u wielu osób szybko przynosi poprawę funkcjonowania psychicznego i kontrolę objawów żarłoczności. Nieocenione jest także wsparcie bliskich i życzliwych osób, przy których osoba z bulimią czuje się dobrze.

Poprzedni Stosowanie konopnych olejków CBD w ciąży
Następny Wodogłowie u dzieci - Przyczyny, objawy i diagnostyka

Może to Ci się spodoba

Choroby od A do Z 1 Komentarz

Stwardnienie rozsiane – co to jest? Przyczyny, objawy i leczenie

Jest to choroba układu nerwowego, która polega na upośledzeniu przekazywanych impulsów nerwowych. Niestety, choroba ta doprowadza do inwalidztwa. Co to jest stwardnienie rozsiane? W ostatnim czasie coraz więcej osób zapada

Psycholog / Psychiatra 5 komentarzy

Jadłowstręt psychiczny, czyli anoreksja – Przyczyny, objawy i leczenie

Jednym z lepiej poznanych zaburzeń odżywiania jest jadłowstręt psychiczny. Polega na odczuwaniu braku łaknienia, czego skutkiem jest zaniechanie przyjmowania posiłków. Pierwsze oznaki zaburzenia obserwowane są w okresie dojrzewania, około 14-18

Choroby od A do Z 2 komentarze

Zespół Downa. Okres wczesnego dzieciństwa

W przypadku dzieci urodzonych z zespołem Downa koniecznie potrzebna jest im stała opieka lekarska, ale też właściwe wspomaganie rozwoju. Rodziców czeka długa droga rzeczywiście trudna i pełna wyrzeczeń, ale też

Choroby od A do Z 2 komentarze

Ataksja, czyli niezborność ruchowa – Przyczyny, objawy i leczenie

Ataksja jest zaburzeniem ruchowym, które polega na występowaniu trudności w płynnym wykonywaniu ruchów ciała, przy zachowanej sile mięśniowej. Zaburzeniu ulega koordynacja pracy mięśni, czyli właściwego współdziałania określonych grup mięśniowych, co

Choroby od A do Z 2 komentarze

Czym jest zespół Lennoxa – Gastauta?

Zespół Lennoxa – Gastatua jest zespołem padaczkowym o ciężkim przebiegu, zapadalność na który szacuje się na 1:1000 000 rocznie. Określenie to stosuje się w odniesieniu to niejednorodnych encefalopatii padaczkowych cechujących

Leukocyty w moczu – Co to, jakie badania i jak leczyć?

Leukocyty potocznie zwane białymi krwinkami pełnią bardzo ważną funkcję w układzie odpornościowym, ponieważ chronią przed drobnoustrojami. W sytuacji, gdy w ciele znajduje się ich zbyt mała liczba, pojawiają się różne

Choroby od A do Z 3 komentarze

Czym jest padaczka Rolanda?

Padaczka Rolanda to jedna z najpopularniejszych padaczek u najmłodszych. Częstotliwość jej występowania szacuje się na 1:5000 dzieci do 15 roku życia. Odpowiada ona za około 15% wszystkich zaburzeń napadowych u

Choroby od A do Z 2 komentarze

Przyczyny, objawy i leczenie zespołu Tourette’a

Zespół Touretta jest wrodzonym zaburzeniem neurologicznym. Zwykle daje o sobie znać między 2 a 15 rokiem życia. Pierwszym zauważalnym objawem są tiki motoryczne twarzy. Wykrzywianie ust oraz mocne zaciskanie powiek

Choroby od A do Z 5 komentarzy

Depresja maskowana

Depresja to zaburzenie psychiczne, które cechuje się występowaniem nieprawidłowo obniżonego nastroju, smutku, bezsensu podejmowanych działań, braku sił, jak również przejawianiem negatywnych myśli o sobie (niskie poczucie własnej wartości) i otoczeniu.

Choroby od A do Z 1 Komentarz

Stan padaczkowy

W leczeniu stanu padaczkowego kluczową rolę odgrywa eliminacja prawdopodobnej jego przyczyny. Równie ważne jest farmakologiczne jego przerwanie, a także ochrona podstawowych parametrów życiowych i ich obserwacja. Zadbać należy tutaj o

Choroby od A do Z 2 komentarze

Zespół Tourette’a – na czym polega i jak wygląda leczenie?

Nerwowe powtarzanie tej samej czynności, niekontrolowane tiki, wulgarne przekleństwa rzucane w przestrzeń lub do konkretnej osoby. Podskakiwanie, powtarzalne grymasy, dotykanie innych osób. To jedne z najczęstszych objawów zespołu Tourette’a. Pojawiają

Choroby od A do Z 1 Komentarz

Wodogłowie u dzieci – Przyczyny, objawy i diagnostyka

Wodogłowie (łac. hydrocephalus) to nabyte lub wrodzone gromadzenie się płynu mózgowo-rdzeniowego w komorach mózgu. Mechanizm wady polega na utrudnieniu odpływu płynu (wodogłowie niekomunikujące), bądź zaburzeniu jego wchłaniania w układzie komorowym

Ciąża i Dziecko 2 komentarze

Dyssomnie u dzieci – co to takiego?

Problemy ze snem u dzieci podzielić można na trzy główne typy: dyssomnie, parasomnie oraz zaburzenia medyczno – psychiatryczne. Czym objawiają się pierwsze z nich? Główne objawy dyssomni Pierwotna nadmierna senność

Choroby od A do Z 2 komentarze

Trzustka – gdzie jest? Objawy zapalenia, jak boli i leczenie trzustki.

Trzustka to bardzo ważny organ gruczołowy w ciele człowieka. Pełni głownie funkcję wydzielniczą, produkując hormony regulujące gospodarkę cukrową organizmu oraz enzymy trawienne, które dostarczane są do jelita cienkiego. Zbudowana jest

Choroby od A do Z 1 Komentarz

Czym jest Zespół Westa – Objawy, diagnostyka i leczenie

Zespół Westa (ang. West syndrome) to rzadko występująca postać encefalopatii padaczkowej. Polega na pojawianiu się napadów padaczkowych, które są opisywane jako „zgięciowe” lub typu „ukłonu ludzi wschodu”. Padaczką nazywamy zespół

2 komentarze

  1. Olek
    25 listopada, 16:19 Odpowiedz
    Mój tato choruje na bulimie i jest juz po 50tce. MA stresujaca prace i w dzien malo je... natomiast w nocy obzera sie strasznie.
  2. Zibi
    13 grudnia, 12:33 Odpowiedz
    wydaje mi sie ze takie choroby maja podloze w psychice i trzeba takim osobom mocno pomagac

Zostaw odpowiedź